| Opis: |
sygnowany p.d.: I Zygmuntowicz
Czesław Wasilewski, używający też pseudonimu Zygmuntowicz, to popularny w okresie międzywojennym malarz warszawski, autor obrazów o tematyce rodzajowej inspirowanych płótnami Kossaka, Brandta, Chełmońskiego, Wierusza-Kowalskiego czy Fałata.
Był samoukiem; wprawdzie w 1911 zapisał się do warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, ale o jego studiach nic bliższego nie wiadomo. Być może uczęszczał tam (1913-1917) do pracowni Wojciecha Kossaka, dla którego później, na początku lat dwudziestych, przygotowywał podmalówki do obrazów. Uczestniczył w wystawie w Lublinie (1922), wystawiał na Salonach warszawskiej Zachęty (1925,1926, 1927), w Katowicach (1926), Częstochowie (1927), Gdyni (1929), Kaliszu (1931), Poznaniu (1928, 1931).
Malował przede wszystkim liczne zaprzęgi, sanny, wyjazdy na polowania, wypadki w podróży, ułanów na patrolu, łosie i dziki w lesie. Rzadziej malował kwiaty i martwe natury. W latach trzydziestych swoje prace sygnował także „Zygmuntowicz”, stawiając przed nazwiskiem inicjał I. lub F., co sugeruje imię Ignacy lub Franciszek.
Sylwetkę malarza bliżej omówił S. Bołdok w artykule "Malarz o dwóch nazwiskach" (Art and Business 1992, nr 7-8, s. 48-49). |
');)