Józef Brandt | <i>SPOTKANIE NA GROBLI </i> | olej, płótno | 70 x 110 cm

  • Tytuł:   SPOTKANIE NA GROBLI
  • Artysta:  Józef Brandt
  • Wymiary :  70 x 110 cm
  • Technika:  olej, płótno
  • Wywoławcza: 490 000 PLN 
  • Informacje dodatkowe:  




    sygnowany p.d.: Józef Brandt | z Warszawy | Orońsk

    Motyw dwóch zaprzęgów mijających się na wąskiej grobli malował Brandt kilkakrotnie. Bliski “naszemu” Spotkaniu na grobli obraz znany jest z reprodukcji zamieszczonej w roku 1900 w Tygodniku Ilustrowanym jako Moment krytyczny; w obu skromna furka z woźnicą w orientalnym stroju ustępuje miejsca pańskiej bryce zaprzężonej w czwórkę koni. Kompozycje te różnią się wprawdzie tłem pejzażowym (tu wieś – tam płaski, rozległy step), ale są niemal identyczne w rysunku postaci, koni czy wozów. Oba obrazy – w bardzo swobodny sposób – nawiązują także do - powstałego kilkanaście lat wcześniej - Spotkania na moście (1884; Muzeum Narodowe w Krakowie). Co ciekawe, przy odmiennie scharakteryzowanych postaciach i innym ustawieniu koni, w “naszym” obrazie powrócił Brandt do krajobrazu z okolic Orońska; ze stawem, młynem, chruścianym płotkiem.

    Obraz opisany i reprodukowany:

    - H. P. Bühler, Jäger, Kosaken und polnische Reiter. Josef von Brandt Alfred von Wierusz-Kowalski, Franz Roubaud und der Münchner Polenkreis, Hildesheim - Zürich - New York 1993, s. 110, 112, 113, 158, il. 114 [p.t. Schwierige Passage]



    - H. P. Bühler, Polska szkoła monachijska. Józef Brandt, Alfred Wierusz-Kowalski i inni, Warszawa 1998, s. 106, 109, 152, il. 115 [p.t. Trudny przejazd].

    Porównaj także:

    - “Tygodnik Ilustrowany” 1900, II półrocze, nr 32 z dnia 11 sierpnia 1900; opis: Nasze ryciny, s. 632, il. na s. 626 [Moment krytyczny; reprodukcja drzeworytnicza];

    - I. Olchowska-Schmidt, Józef Brandt, Kraków 1996, il. na s. 55 [Spotkanie na moście]

     

     

     
Józef Brandt (1841 - 1915)

Józef Brandt (Szczebrzeszyn 1841 - Radom 1915) był jednym z najwybitniejszym polskich malarzy batalistów. Naukę malarstwa rozpoczął w Warszawie pod okiem Juliusza Kossaka.

W latach 1858-1860 był w Paryżu, gdzie podjął studia inżynierskie. Niebawem zarzucił je jednak na rzecz malarstwa i kształcił się w pracowni Leona Cognieta. Po powrocie do kraju, w 1861 debiutował na wystawie w warszawskim TZSP. Od 1863 kontynuował studia w monachijskiej ASP u Franza Adama.

W 1870 otworzył w Monachium własną pracownie i niebawem stał się przywódcą, „generałem” tamtejszej polskiej kolonii artystycznej i nauczycielem wielu malarzy. Po 1877 miesiące letnie spędzał w Orońsku, zapraszając na plenery grono swych uczniów.

Został honorowym profesorem Akademii w Monachium (1878), członkiem Akademii w Berlinie (1877) i Pradze (1900).

Odznaczony wysokimi orderami, wyróżniany medalami i nagrodami na międzynarodowych wystawach, cieszył się prawdziwie europejską sławą. Mieszkając i tworząc poza krajem zawsze wyraźnie podkreślał swoją polskość; dając jej wyraz choćby poprzez podpisywanie obrazów Józef Brandt z Warszawy.

Malował bitwy, potyczki, podjazdy – epizody z historii polskich wojen kresowych i wojen szwedzkich XVII wieku, a także sceny rodzajowe – jeźdźców, polowania, jarmarki. Jego barwne, pełne ruchu i perfekcyjne warsztatowo obrazy podziwiano powszechnie, jako najlepszy przykład wysoko wówczas cenionej „szkoły polskiej”.

Ale podczas gdy niemiecki czy francuski widz dostrzegał w nich przede wszystkim egzotykę i barwy Orientu, dla Polaków były to płótna „prawdziwe, naturalne, swojskie jak fragmenty z pamiętników Paska albo Rzewuskiego, przetransponowane na barwy i linie”.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
18 03 201260 490 000 PLN - EURO   USD   PLN