Stanisław Ignacy Witkiewicz | <i>PORTRET ANNY SINKO, ŻONY TADEUSZA, 1920</i> | pastel, papier jasnobrązowy | 63.5 x 48.5 cm

  • Tytuł:   PORTRET ANNY SINKO, ŻONY TADEUSZA, 1920
  • Artysta:  Stanisław Ignacy Witkiewicz
  • Wymiary :  63.5 x 48.5 cm
  • Technika:  pastel, papier jasnobrązowy
  • Wywoławcza: 34 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


    wymiary w świetle passe-partout

    sygn. różową kredką p.d., ukośnie: Witkacy | 1920 | T.C [w kółku]
    Obraz reprodukowany lub opisywany w: 
    - I. Jakimowicz (współpr. A. Żakiewicz), Stanisław Ignacy Witkiewicz 1885-1939, Katalog dzieł malarskich, MNW Warszawa 1990, s. 80, nr kat. I. 371, il. 459 (Portret podwójny Tadeusza i Anny Sinków).

    Anna Sinko - żona profesora Tadeusza Sinki (1877-1966) - filologa klasycznego, prof. Uniwersytetów im. Jana Kazimierza we Lwowie i Jagiellońskiego w Krakowie, autora ponad ośmiuset prac naukowych. Uważany za pierwowzór prof. Pimko, "kulturalnego filologa z Krakowa, profesora jeszcze z przedwojennej Galicji". Skojarzenie oparte na brzmieniowej zbieżności nazwisk - Sinko / Pimko - połączyło go z Ferdydurke Gombrowicza, na stałe przyprawiając mu "gębę".

    O
    ba portrety - Anny i Tadeusza (nr kat. 68) Sinków - należą do "Typu C", o "charakterystyce subiektywnej i niewykluczonym spotęgowaniu karykaturalnym, tak formalnym, jak psychologicznym". 
    Portrety pierwotnie oprawione były w jedną wspólną ramę stanowiąc swoistą całość - "portret podwójny" - w którym artysta zwracał szczególną uwagę na odmienne, odrębne osobowości modeli.
    Irena Jakimowiczowa, znawczyni twórczości Witkacego, pisze nawet o "poszukiwaniu skrajnych opozycji w zestawieniu dwu różnych osób". Pośród kilku przytoczonych przykładów (Portret Jarosława i Anny IwaszkiewiczówPortret Winifred Cooper i doktora X) autorka wymienia także Podwójny portret Anny i Tadeusza Sinków, który "można by traktować wręcz na zasadzie żartu. Narysowany jest wprawdzie na dwóch osobnych papierach, ale stanowi precyzyjnie skomponowaną całość na zasadzie symetrycznego niejako kontrastu. Począwszy od koloru papieru i intensywności barw wszystko jest tu odwrotne - postacie są w pozie trzech czwartych od siebie odwrócone, a każdy rys twarzy powtórzony jest w układzie i kolorze odwrotnym od partnera." 
    Warto nadmienić, że z tego samego 1920 r. pochodzą jeszcze inne portrety  Sinków (patrz cyt. Katalog..., MNW, nr kat. I 373 i I 395).
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885 - 1939)

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Warszawa 1885 - Jeziory na Wołyniu 1939) uczył się w domu pod kierunkiem ojca, Stanisława Witkiewicza. W 1903 zdał maturę we Lwowie. W 1904 zaczął podróżować, m.in. do Wiednia, Włoch, Monachium, Paryża, Londynu. W latach 1904-1910 odbywał studia w ASP w Krakowie u prof. Józefa Mehoffera, przerywane okresami nauki u Władysława Ślewińskiego. W 1914 wyjechał z ekspedycją Bronisława Malinowskiego do Australii, stamtąd zaś wprost do Petersburga, gdzie po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do wojska rosyjskiego. W Rosji był świadkiem rewolucji bolszewickiej. 

Po powrocie do kraju w 1918 został członkiem grupy „Formiści", z którą wystawiał w latach 1918-1922. W malarstwie tego okresu był najbliższy wcielenia w życie własnej teorii Czystej Formy, sformułowanej w czasie wojny (stosowała się ona również do dramatu). Obok Leona Chwistka był głównym teoretykiem ugrupowania. Po 1924 działał jako jednoosobowa „Firma Portretowa S. I. Witkiewicz’’ wykonująca portrety na zamówienie. Jednocześnie kontynuował twórczość literacką (dramaty, powieści) i filozoficzną, przede wszystkim zaś uprawiał spajającą wszystkie formy jego aktywności, docenioną dopiero u schyłku XX wieku „sztukę życia’’. Popełnił samobójstwo na początku II wojny światowej, nazajutrz po agresji sowieckiej na Polskę.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
04 12 201169 34 000 PLN 36 000 PLN EURO   USD   PLN