Eugeniusz Zak | <i>AUTOPORTRET, 1916</i> | olej, płótno | 100 x 80 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

późniejsza replika, obecnie w Muzeum w Jerozolimie

późniejsza replika, obecnie w Muzeum w Jerozolimie

  • Tytuł:   AUTOPORTRET, 1916
  • Artysta:  Eugeniusz Zak
  • Wymiary :  100 x 80 cm
  • Technika:  olej, płótno
  • Wywoławcza: 450 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  








    sygn. p.g.: Eug. Zak | 1916

    Obraz opisany i reprodukowany m.in. w:

    - [Katalog, wstęp: W. Husarski], I Wystawa Polskiego Klubu Artystycznego, Hotel Polonia. Warszawa, styczeń 1917, nr kat. 39, il. na okładce;

    - A. Tanikowski, Eugeniusz Zak, Wyd. Pogranicze 2003, il. 87 na s. 97, spis na s. 182;

    - B. Brus-Malinowska, Eugeniusz Zak 1884-1926, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 2004, s. 107, kat. nr 85, il. [porównaj też numery kat. 86, 115].

     

    Muzeum Izraela w Jerozolimie posiada w swoich zbiorach autorską - późniejszą o trzy lata - lustrzaną replikę „naszego“ „Autoportretu”; obraz o takich samych wymiarach, przedstawiający artystę w tej samej pozie na tym samym krześle - różniący się tylko kolorem zawiązanej na szyi chustki i orientacją modela - na naszym artysta zwrócony jest w prawo, na „izraelskim“ - w lewo (olej, płótno, 100 x 79 cm, sygn. l.g.: Eug. Zak | 1919, nr inw. 505 A/22).
Eugeniusz Zak (1884 - 1926)

Eugeniusz Zak (Żak) (Mogilno/Mohylno w dawnej guberni mińskiej 1884 – Paryż 1926) dzieciństwo spędził w Mogilnie (Mohylnie) i (od 1892) w Warszawie. W roku 1902 wyjechał do Paryża, gdzie studiował w École des Beaux-Arts u Jeana Léona Gérôme’a i w Académie Colarossi u Alberta Besnarda. W 1903 podróżował do Włoch, był w Rzymie, we Florencji, Pizie, Mediolanie. Następnie pojechał do Monachium, gdzie przez pół roku kształcił się u Antona Ažbego. W 1904 powrócił do Paryża i zadebiutował w Salonie Jesiennym. W Paryżu pozostał do 1914, później przeniósł się do Vence i Nicei. Lata 1916-1921 spędził w Polsce. W 1921 wyjechał do Niemiec; mieszkał w Bonn (gdzie wykonał polichromie do willi architekta F.A. Breuhausa), później w Berlinie. W 1923 wrócił do Paryża. Wiele wystawiał, biorąc m.in. udział w paryskich Salonach, w wystawach w Barcelonie (1912), Wenecji (Biennale 1914), Wiedniu (1915). Czynnie uczestniczył także w polskim życiu artystycznym – należał do Tow. Artystów Polskich „Sztuka”, wystawiał też z Formistami, był współzałożycielem ugrupowania „Rytm”. Był jednym z najwybitniejszych polskich artystów tzw. École de Paris. Inspiracji szukał w sztuce renesansu, w malarstwie Cezane’a i Picassa. We wcześniejszym okresie twórczości malował portrety oraz wykonywał – inspirowane sztuką renesansową – sangwinowe rysunki głów i popiersi. Malował też idealizowane, liryczne i poetyckie w nastroju sceny w pejzażu, a po 1920 kompozycje figuralne z jedną lub kilkoma postaciami pasterzy, tancerek, arlekinów we wnętrzach lub w pejzażu. Jego obrazy przesycone są łagodnym nastrojem melancholii i zadumy. Wiotkie sylwetki przedstawianych postaci artysta poddawał swoistej stylizacji – wydłużając proporcje i nadając im giętkie, niemal taneczne pozy. Obrazy te odznaczają się dekoracyjnością, rytmicznymi, „tanecznymi” układami form, miękkim światłocieniowym modelunkiem, a często także efektami fakturowymi.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
18 03 201265 450 000 PLN 760 000 PLN EURO   USD   PLN