Tadeusz Makowski | <i>CHŁOPCZYK. PORTRET FRANCOISA, 1927</i> | olej, płótno | 46.3 x 33.2 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

Portret Francoisa, szkic ołówkowy

Portret Francoisa, szkic ołówkowy

  • Tytuł:   CHŁOPCZYK. PORTRET FRANCOISA, 1927
  • Artysta:  Tadeusz Makowski
  • Wymiary :  46.3 x 33.2 cm
  • Technika:  olej, płótno
  • Wywoławcza: 210 000 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


    CHŁOPCZYK. PORTRET FRANÇOIS’A, SYNKA MALARZA J.-É. LABOUREUR’A, 1927 

    sygn. dwukrotnie:

    - u dołu pośrodku: Tadé | Makowski

    na odwrocie obrazu: Tadé Makowski | 1927 | Paris

    Na wtórnie wykorzystanych tekturowych „plecach“ oprawy kilka nalepek XVIII Biennale w Wenecji w roku 1932. Nalepki odnoszą się do wystawionej tam akwaforty Jean-Émile’a Laboureur’a p.t. Petite plage (zobacz: XVIIIA Espozizione Biennale Internazionale d’Arte 1932, Catalogo, Venezia 1932, s. 187-234, nr 218; Piccola spiaggia).

     

    Olejnemu Portretowi François'a towarzyszy ołówkowy szkic do tegoż:

    ołówek, papier, 29,4 x 23,4 cm (w świetle passe-partout)

    sygn. p.d.: T. Makowski

     

    Portretowany chłopczyk o delikatnej wrażliwej twarzyczce to François, ośmioletni synek Jean-Émile’a Laboureur’a (1877-1943), znanego artysty francuskiego - wybitnego grafika, malarza, rysownika, ilustratora, założyciela Sociéte des peintres-Graveurs Indépendants. Laboureur przyjaźnił się z Tadeuszem Makowskim, który wspomina go w swoim „Pamiętniku”. 

    Po nagłej śmierci Makowskiego, który zmarł nie doznawszy sławy na którą zasługiwał, Jean-Émile Laboureur był jednym z założycieli „Sociéte Amis de Tadé Makowski“, stowarzyszenia, które miało zaopiekować się spuścizną malarza i zrobić wszystko, co możliwe, aby dać publiczności pojęcie o prawdziwym obliczu Makowskiego i wielkości jego dzieła. Staraniem Towarzystwa zorganizowano wystawy obrazów artysty w Salonie Niezależnych (1933) i w Galerie Jeanne Castel (1935) w Paryżu, na XX Biennale w Wenecji (1936), w Warszawie i Wiedniu (1936). 

     
Tadeusz Makowski (1882 - 1932)

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932- malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem P. Puvis de Chavannesa.

W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, w latach późniejszych także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w latach późniejszych także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany.

Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego.
Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w pismach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
18 03 201226 210 000 PLN 210 000 PLN EURO   USD   PLN