Tadeusz Makowski | <i>POTS DE FLEURS, 1926 - 1927</i> | olej, płótno | 37.5 x 55 cm

  • Tytuł:   POTS DE FLEURS, 1926 - 1927
  • Artysta:  Tadeusz Makowski
  • Wymiary :  37.5 x 55 cm
  • Technika:  olej, płótno
  • Wywoławcza: 130 000 PLN 
  • Informacje dodatkowe:  


     

    sygn. p.d.: Tadé Makowski

    na odwrocie p.g.: Tadé Makowski | Pots de fleurs | Paris

    Na odwrocie - na płótnie i górnej listwie - wpisany tuszem nr kolekcji prywatnej: PM 700

    Na listwie górnej nalepka tejże kolekcji. 

     

    Pots de fleurs (Doniczki) namalował Makowski - latem 1926, wiosną lub jesienią 1927 - podczas któregoś ze swoich pobytów w Breuilpont, wiosce w Departamencie Eure, oddalonej o około 120 km od Paryża. Artysta zanotował wówczas w Pamiętniku: - „Maluję w gamach szarych i robię wszystko, by je uczynić przejrzystymi. Łagodne światło łatwiej mi uchwycić w ten sposób“. (2 X 1927). Profesor Władysława Jaworska, autorka monografii malarza, nazwała zespół obrazów z Breuilpont „majstersztykami kolorystycznymi Makowskiego“, pisząc dalej: „Finezja formy, rozwiązanie problemu światła, znakomite walory plastyczne /.../ wzruszający urok króliczych klatek i wystawionych na ławie doniczek z kwiatami - wszystko to zdaje się być potwierdzeniem estetycznego credo artysty /.../: Mierzymy sztukę materialnym metrem anatomii i perspektywy, a tymczasem tu decyduje wyższy czynnik, tj. wzruszenie, w jakim dzieło się narodziło“. 

    (zobacz: Władysława Jaworska, Tadeusz Makowski. Życie i twórczość, Wrocław-Warszawa-Kraków 1964, s. 180-185, porównaj też ilustracje 101 - 104)

     
Tadeusz Makowski (1882 - 1932)

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932- malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem P. Puvis de Chavannesa.

W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, w latach późniejszych także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w latach późniejszych także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany.

Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego.
Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w pismach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
03 06 201271 130 000 PLN - EURO   USD   PLN