Andrzej Wróblewski | <i>ŁUCZNICZKI, OK. 1955</i> | gwasz, akwarela, atrament pióro, papier | 29.3 x 42.1 cm

  • Tytuł:   ŁUCZNICZKI, OK. 1955
  • Artysta:  Andrzej Wróblewski
  • Wymiary :  29.3 x 42.1 cm
  • Technika:  gwasz, akwarela, atrament pióro, papier
  • Wywoławcza: 20 000 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • Informacje dodatkowe:  


     

     

    napis oł. (ręką Krystyny Wróblewskiej, matki artysty) p.d.: łuczniczki; p.g.: 1158

    Na odwr. napisy odręczne: p.d.: Sport kobiecy 1955; l.g.: p488/06/65

     

    Pracy towarzyszy certyfikat autentyczności wystawiony przez Fundację Andrzeja Wróblewskiego (nr 6/2012).

     

    Obraz opisany i reprodukowany w:

    - Andrzej Wróblewski 1927-1957, Muzeum Narodowe, Warszawa 2007, il. b. 2, s. 32.

     

    „Prezentowana praca pochodzi z grupy prac z lat około 1955-1956, w których artysta ujawnił zainteresowanie sportem uprawianym przez kobiety. Znane są przedstawienia szermierek, kobiet na podium czy kilka wersji gimnastyczek. Sportsmenki przedstawione są w odrealnionej przestrzeni, czasem z zaznaczoną perspektywą. Najczęściej sportowe zmagania odbywają się poza czasem i precyzyjnym miejscem. Artysta, jak w prezentowanej pracy, wykorzystuje jako tło niezamalowany papier.“ [z certyfikatu Fundacji] 

    W ostatnich latach twórczość Wróblewskiego przypomniały duże prezentacje, w tym pierwsza indywidualna zagraniczna wystawa:

    - Andrzej Wróblewski 1927-1957 w 50. rocznicę śmierci, Muzeum Narodowe w Warszawie, 2007;  

    - Andrzej Wróblewski. Wszechświat za szybą autobusu, Muzeum Narodowe w Krakowie, 1 III - 1 VI 2007;

    - Andrzej Wróblewski. To the Margin and Back, Van Abbemuseum Eindhoven, Holandia, 2010;

    - Patrzeć wciąż naprzód, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2012 (do 13 I 2013).

     
Andrzej Wróblewski (1927 - 1957)

Andrzej Wróblewski był synem znanej graficzki, Krystyny Wróblewskiej, która kierowała jego pierwszymi krokami na polu sztuki. Studiował na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie (1945-1952) pod kierunkiem Zygmunta Radnickiego, Zbigniewa Pronaszki, Hanny Rudzkiej-Cybis i Jerzego Fedko-wicza. Równocześnie studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1945-1948), kończąc ten kierunek z tytułem magistra. W latach 1948-1949 był członkiem założonej przez siebie na ASP w Krakowie „Grupy Samokształceniowej“, w skład której wchodzili także m.in. Andrzej Wajda, Witold Damasiewicz i Andrzej Strumiłło. Jako teoretyk grupy, a także we własnej ówczesnej praktyce malarskiej, Wróblewski postulował metodę nazwaną przez niechętnych młodym kapistów „neobarbarzyństwem“. Była to pierwsza w Polsce próba wprowadzenia rodzimej, nie importowanej z ZSRR wersji socrealizmu, zduszona przez władze szkolnictwa artystycznego podczas Ogólnopolskich Po-pisów Szkół Artystycznych w Poznaniu w 1949. Zaczęty w tym czasie cykl „Rozstrzelań“ został dopiero po 1956 uznany za najbardziej wstrząsające i przez to prawdziwe oddanie dramatu wojny. Od 1950 Wróblewski pracował jako asystent, następnie aspirant w macierzystej uczelni (do 1955). Próbował - bez powodzenia - poddać się dyscyplinie realizmu socjalistycznego. W 1955 wziął udział w wystawie w warszawskim Arsenale. Z ostatnich lat twórczości artysty pochodzą najważniejsze, poza „Rozstrzelaniami“, jego dzieła: Kolejka trwa, Ukrzesłowienia, Szofer - wszystkie z 1956. Ważnym wątkiem jego twórczości były prace na papierze: liczne akwarele, rysunki, monotypie.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
14 10 201295 20 000 PLN -  N/A   USD   PLN