Maria  Jarema | <i>POSTACIE, OK. 1957</i> | monotypia, papier | 58.7 x 42.5 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

odwrocie obrazu

odwrocie obrazu

odwrocie fragment

odwrocie fragment

  • Tytuł:   POSTACIE, OK. 1957
  • Artysta:  Maria Jarema
  • Wymiary :  58.7 x 42.5 cm
  • Technika:  monotypia, papier
  • Wywoławcza: 30 000 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  



    monotypia, tempera, papier sklejony z 2 części po osi poziomej

    napis oł. na odwr. l.d.: 58 x 42,5 | Monot. i temp. | (Postacie) | Nr. kat. 298 | Maria Jarema (prawdopodobnie ręką Kornela Filipowicza, męża artystki, wykonany w czasie opracowywania katalogu prac wszystkich po śmierci artystki)

     

    Obraz pochodzi z kolekcji dr. Lecha Siudy; na odwr. oprawy dedykacja dla syna Andrzeja.

    Praca wzmiankowana w katalogu oeuvre artystki:

    - Katalog dzieł wszystkich, [w:] Maria Jarema. Katalog wystawy, Pałac Sztuki, Galeria Krzysztofory, Kraków XI 1962, s. 50, poz. nlb. [w dziale: Techniki mieszane: Postacie, monot., temp., pap., 58 x 42,5, K.[at] 298];

Maria Jarema (1908 - 1958)

Maria Jarema studiowała rzeźbę pod kierunkiem Xawerego Dunikowskiego w ASP w Krakowie w latach 1929-1935. W czasie studiów wstąpiła do "Grupy Krakowskiej" tzw. pierwszej (1933-1937). Za lewicowe poglądy i działalność polityczną była wraz z innymi członkami grupy represjonowana przez władze, m. in. czasowo pozbawiono ją członkostwa w Związku Plastyków. W latach 30. współpracowała jako aktorka i scenograf w teatrem "Cricot" swego brata Józefa Jaremy i teatrem kukiełkowym Adama Polewki. W 1937 wyjechała do Paryża na Wystawę Światową i przebywała tam przez 4 miesiące. W czasie II wojny była szatniarką w kawiarni Domu Plastyków, nastepnie pracowała w warsztacie lalek artystycznych Rady Głównej Opiekuńczej w Krakowie. Po wojnie związała się z Grupą Młodych Plastyków, skupioną wokół Tadeusza Kantora, która w 1957 ukonstytuowała się jako nowa (druga) "Grupa Krakowska". W okresie socrealizmu nie brała udziału w oficjalnym życiu artystycznym. Współpracowała jako scenograf z teatrem "Cricot 2" Kantora (1956-1957). W 1957 została laureatką Nagrody m. Krakowa, w 1958 otrzymała nagrodę Towarzystwa Przyjaźni Włosko-Polskiej im. Francesco Nullo na XXIX Biennale w Wenecji. Zajmowała się początkowo rzeźbą, po wojnie głównie malarstwem, często łączonym z grafiką (tempera z monotypią). Jej abstrakcyjne kompozycje, eksplorujące problem ruchu i przestrzeni, układają się w cykle ("Postaci", "Wyrazy", "Chwyty", "Penetracje", "Rytmy" i in.). Prace te należą do najważniejszych dokonań polskiej sztuki lat 50., wyprzedzając podobne poszukiwania sztuki kinetycznej i op-artu na świecie (m. in. Victora Vasarely'ego, którego poznała w 1956 w Paryżu). Artystka zajmowała się też scenografią i grafiką użytkową (plakat, ilustracja książkowa i prasowa) oraz publicystyką.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
14 10 201294 30 000 PLN 50 000 PLN  N/A   USD   PLN