Zdzisław Jasiński | <i>WIOSNA. DZIECI W OKNIE, 1930-1931</i> | olej, płótno | 97 x 72.5 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

odwrocie obrazu

odwrocie obrazu

nalepka wystawy w TZSP w Warszawie

nalepka wystawy w TZSP w Warszawie

  • Tytuł:   WIOSNA. DZIECI W OKNIE, 1930-1931
  • Artysta:  Zdzisław Jasiński
  • Wymiary :  97 x 72.5 cm
  • Technika:  olej, płótno
  • Wywoławcza: 8 000 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  



     

    sygn. p.d.: ZD. JASIŃSKI

    Na odwrocie, na górnej listwie krosna napis: inw. 50.

    Obok zachowana szczątkowo nalepka wystawy w TZSP w Warszawie (druk, atrament) z czytelnym fragmentem tekstu: 18015 Autor /..../ ław 18015 | Tytuł Wiosna wykonanie ol. | /.../Data 

     

    Obraz pochodzi ze zbiorów rodziny artysty.

     

    Obraz wymieniony w:

    - Wielka wystawa wiosenna, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Warszawa maj 1931, s. 13, nr kat. 74;

    - K. Jerzmanowska, Zdzisław Jasiński 1863-1932. Malarstwo, rysunki, akwarele, Muzeum Łazienki Królewskie, Stara Kordegarda, Warszawa 1995, s. nlb., nr kat. 83 (uwaga: błędnie podana wysokość obrazu; własność rodziny artysty).

     

Zdzisław Jasiński (1863 - 1932)

Zdzisław Jasiński (Warszawa 1863 – Warszawa 1932) pochodził z rodziny o artystycznych skłonnościach i tradycjach; ojciec prowadził firmę dekoratorską, brat był rzeźbiarzem. Naukę malarstwa rozpoczął pod okiem Wojciecha Gersona w warszawskiej Klasie Rysunkowej. Następnie studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u profesorów Leopolda Loefflera, Feliksa Szynalewskiego i Floriana Cynka, odwiedzając też pracownię Jana Matejki. Od 1885 kształcił się w Monachium pod kierunkiem Otto Seitza i Aleksandra Wagnera. W 1889 na wystawie akademickiej otrzymał wyróżnienie za Chorą matkę, obraz który w 1891 ponownie nagrodzono na międzynarodowej wystawie w Berlinie (złoty medal II klasy). Pokazywane na wielu wystawach obrazy artysty kilkakrotnie jeszcze nagradzano dyplomami i medalami, np. Nabożeństwo świąteczne nagrodzono na wystawie w warszawskiej Zachęcie (1891), na Światowej Wystawie w Chicago (1893) oraz na Międzynarodowej Wystawie w San Francisco i Los Angeles (1894), a Portret Antoniego Maleckiego uhonorowano medalem na Powszechnej Wystawie w Paryżu (1900). Po powrocie do kraju w roku 1893 artysta zamieszkał w Warszawie, włączając się w nurt polskiego życia artystycznego. Zajmował się wówczas także monumentalnym malarstwem dekoracyjnym; był m.in. autorem plafonu w Filharmonii Warszawskiej, polichromii w katedrze we Włocławku i kolegiacie w Kaliszu, malowideł w pałacyku w Białowieży i pałacach Petersburga. W 1897 podróżował do Włoch, a od 1904 mieszkał we własnym majątku w Przyłęku k. Garwolina, by w 1910 powrócić do Warszawy. W roku 1921 był jednym ze współzałożycieli stowarzyszenia artystycznego „Pro Arte”. Malował realistyczne sceny rodzajowe wyrosłe z tradycji szkoły monachijskiej, obrazy o treściach symbolicznych (Chmura karmicielka, Bańki mydlane) i alegorycznych (Rok 1920) oraz portrety, akty, kwiaty i pejzaże. Po roku 1900 tonacja jego obrazów ulega rozjaśnieniu, w pełni ujawniając wielką wrażliwość artysty na kolor.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
14 10 201259 8 000 PLN 15 000 PLN  N/A   USD   PLN