Leon Wyczółkowski | <i>OBIERANIE BURAKÓW, 1911-1912</i> | olej, płótno naklejone na tekturę | 47 x 79 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

  • Tytuł:   OBIERANIE BURAKÓW, 1911-1912
  • Artysta:  Leon Wyczółkowski
  • Wymiary :  47 x 79 cm
  • Technika:  olej, płótno naklejone na tekturę
  • Wywoławcza: 140 000 PLN 
  • Informacje dodatkowe:  


    sygn. l.d.: LWyczól

     Na odwrocie, na tzw. plecach, nalepka z tekstem (maszynopis): Wyczółkowski Leon | Rok. 1852 – 1936 | Obraz malowany farbami olejnymi motyw „Obieranie | buraków” nabyty w Salonie Dzieł Sztuki K. Wojcie- | chowskiego w Krakowie, a pochodzi ze zbiorów Wł. Wło- | darskiego w Częstochowie. | Częstochowa, m. grudzień 1947 rok –

     

    Zainteresowania Wyczółkowskiego pleneryzmem zaczęły się pod wpływem jego kontaktów z bujną, dziką przyrodą Podola i Ukrainy, gdzie artysta spędził niemal cały okres lat 1883-1893. Silne wrażenia jakie wyniósł ze spotkania z tamtejszym krajobrazem i miejscowymi, prostymi ludźmi wpłynęły na wykrystalizowanie się wielkiego pejzażowo-epickiego nurtu jego twórczości. Malowanym wówczas licznym scenom połowów ryb, zbierania raków, orki w woły, siania ziarna czy kopania buraków artysta nadawał– samodzielnie wypracowaną - impresjonistyczną formę. Obrazy te, pokazywane później na wystawach raziły ówczesną krytykę swym nowatorstwem i „efektami gorących barw”.

    Począwszy od roku 1885 Wyczółkowski stworzył około trzydziestu kompozycji z motywem kopania i obierania buraków. Były to bądź studia pojedynczych postaci, bądź też rozbudowane sceny kilkupostaciowe. Podobnie obfita była seria Rybaków.

    Te ulubione, ukraińskie motywy artysta powtarzał także w malarstwie pastelowym, a wiele lat później również w technikach graficznych (Teka ukraińska, 1912)

    Po latach Wyczółkowski - wspominając tamte szczęśliwe lata spędzone początkowo w Laszkach w gościnie u Głębockich, później u Podhorskich w Bereznie nad Rosią i u Branickich w okolicach Białej Cerkwi – odnotował  m.in.: „wydzielili mi kawał [pola] buraków jak dwa pokoje i tam robiłem studia” (cyt, za: M. Twarowska, Leon Wyczółkowski. Listy i wspomnienia, Wrocław 1960, s. 66).

    Do swoich bohaterów, „ludzi wśród przyrody” artysta powrócił  jeszcze w roku 1911, kiedy to, goszcząc ponownie u Branickich, stworzył drugą, olejną serię Buraków, serię do której należy i prezentowany obraz, i Kopanie buraków w zbiorach MNW Całkowitej zmianie uległa tu technika artysty. Wyczółkowski, wyrzekając się tym razem eksperymentalnego użycia światła słonecznego w budowaniu kompozycji, modelunku postaci i tworzenia nastroju, daje wspaniałe studia plenerowe, obrazy o głębokiej wymowie, apoteozę natury i pracy. Obrazy, malowane szerokimi pociągnięciami pędzla, z pozostawieniem miejscami jasnych partii podkładu, intrygują mocnymi, soczystymi barwami ostrych szmaragdowych zieleni i jaskrawych fioletów.
    Postacie ukraińskich chłopów zdają się być zespolone z pejzażem – „Ukraina cudowna  – pisał artysta – taki piękny i dobry lud, a ziemia płynie mlekiem i miodem” (cyt, za: M. Twarowska, Leon Wyczółkowski. Listy i wspomnienia, Wrocław 1960, s. 55, 60).


    Według opracowania pani Elżbiety Charazińskiej.

     
Leon Wyczółkowski (1852 - 1936)

Leon Wyczółkowski (Huta Miastkowska k. Siedlec 1852 - Warszawa 1936) - malarz, grafik i pedagog, był jednym z najwybitniejszych artystów polskich tworzących na przełomie XIX i XX w. Studia artystyczne rozpoczął w warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego (1869-1873), następnie kontynuował je w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych u Aleksandra Wagnera (1875-1877), w Krakowie u Jana Matejki (1877/78) i podczas dwukrotnych wyjazdów do Paryża (1878 i 1889). Po studiach zamieszkał we Lwowie, później przeniósł się do Warszawy. Lata 1883-1889 spędził podróżując po Ukrainie i Podolu. W 1895 przeniósł się do Krakowa powołany na wykładowcę tamtejszej Szkoły Sztuk Pięknych. W latach następnych wiele podróżował - do Włoch, Francji, Hiszpanii, Holandii, Anglii. Należał do grona członków-założycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka“. Wiele wystawiał tak w kraju, jak i za granicą. Lata 1929-1936 spędził w Poznaniu i Gościeradzu, dojeżdżając do Warszawy, gdzie (od 1934) prowadził katedrę grafiki w Akademii Sztuk Pięknych. Malował krajobrazy, portrety, sceny rodzajowe, martwe natury i kwiaty. Chętnie posługiwał się techniką pastelu i akwareli, był wybitnym grafikiem, zajmował się też rzeźbą.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
09 12 201245 140 000 PLN - EURO   USD   PLN