Jacek Malczewski | <i>PORTRET ŻONY ARTYSTY Z PARKAMI, OK. 1925</i> | olej, tektura | 69.5 x 98 cm

  • Tytuł:   PORTRET ŻONY ARTYSTY Z PARKAMI, OK. 1925
  • Artysta:  Jacek Malczewski
  • Wymiary :  69.5 x 98 cm
  • Technika:  olej, tektura
  • Wywoławcza: 80 000 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • Informacje dodatkowe:  


     

    sygn. p.g.: J Malczewski

     

    Swą przyszłą żonę Marię (1866-1945), córkę Józefy i Fortunata Grajewskich, zamożnych mieszczan krakowskich, poznał Malczewski wiosną 1886 roku. Młoda dama oczarowała artystę: „Marynia miała postać jak łodyga lilii, a kwiatem była jej główka“ (cyt. za: M. Janoszanka, Wielki tercjarz. Moje wspomnienia o Jacku Malczewskim, Poznań 1931, s. 266). Po przełamaniu oporu rodziców panny, zaręczyny młodej pary odbyły się w listopadzie tego samego roku, a huczny ślub zawarty został w kościele Mariackim 29 października 1887. Już wkrótce miało się okazać, jak bardzo to małżeństwo było niedobrane. Dzieliło ich wiele, poczynając od diametralnie różnego usposobienia, poziomu wykształcenia, szerokości horyzontów i odmienności zainteresowań, po sferę najgłębszych uczuć. Do końca życia pozostali razem, ale nader często prowadzili je osobno. Chłodny wzajemny dystans i niemożność współodczuwania świata czytelny jest także w portretach żony, których powstało stosunkowo niewiele w obfitej portretowej twórczości Malczewskiego.

    Prezentowany Portret żony należy do późniejszych i częstszych przedstawień Marii Malczewskiej, malowanych już w wiele lat po rozstaniu artysty z jego wielką miłością, Marią Kinga Balową. Portret żony, utrzymany w chłodnej, stonowanej gamie barwnej, ukazuje kobietę w starszym wieku i został zapewne namalowany podczas któregoś z pobytów Marii Malczewskiej u artysty przebywającego w Charzewicach, gdzie mieszkały jego siostry. Melancholijne pogodzenie się z upływającym czasem podkreślił malarz wprowadzeniem w tle szkicowo zarysowanych postaci, symbolizujących zapewne Parki, antyczne boginie przeznaczenia.

    Opracowała pani Elżbieta Charazińska

Jacek Malczewski (1855 - 1929)

Jacek Malczewski (Radom 1854 - Kraków 1929) - wybitny przedstawiciel malarstwa polskiego modernizmu, studia artystyczne rozpoczął w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie w latach 1872-1875 uczył się pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego, Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki, do którego pracowni uczęszczał ponownie w latach 1877-1879. Następnie kształcił się w Paryskiej École des Beaux Arts u E. Lehmanna (1876-1877). 

W 1880 podróżował do Włoch. W 1884-1885 wziął udział – jako rysownik – w naukowej ekspedycji Karola Lanckorońskiego do Pamfilii i Pizydii w Małej Azji. Wówczas był także w Grecji i we Włoszech. W latach 1885-1886 przebywał przez kilka miesięcy w Monachium. Po powrocie zamieszkał na stałe w Krakowie, skąd wyjeżdżał jeszcze do Monachium i do Włoch. W 1896-1900 uczył w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w latach 1911-1922 był profesorem i dwukrotnie rektorem krakowskiej Akademii.  Lata 1914-1915 spędził w Wiedniu, w 1916 wrócił do Krakowa. W ostatnich latach życia przebywał głównie w Lusławicach i Charzewicach k. Zakliczyna. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (1897) oraz członkiem grupy „Zero” (1908).
We wczesnym okresie twórczości malował portrety, sceny rodzajowe i – przede wszystkim – obrazy o tematach związanych z martyrologią Polaków po powstaniu styczniowym (Śmierć Ellenai, Niedziela w kopalni, Na etapie, Wigilia na Syberii). Później, od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku tworzył obrazy o treściach symbolicznych z przenikającymi się wątkami patriotycznymi, biblijnymi, baśniowymi, literackimi i alegoryczno-fantastycznymi.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
09 12 201242 80 000 PLN - EURO   USD   PLN