Jan Styka | <i>ŚMIERĆ PETRONIUSZA I EUNICE, 1903</i> | kredka, papier | 38 x 46.5 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

odwrocie obrazu

odwrocie obrazu

nalepki

nalepki

obraz w ramie

obraz w ramie

  • Tytuł:   ŚMIERĆ PETRONIUSZA I EUNICE, 1903
  • Artysta:  Jan Styka
  • Wymiary :  38 x 46.5 cm
  • Technika:  kredka, papier
  • Wywoławcza: 9 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


     

    sygn. pd.: JS. (monogram wiązany)

    Na odwrocie, na tzw. plecach drukowana nalepka „francuska” w częściowo czytelnym tekstem: /... / 7. Rue Hegesippe Moreau /.. / | Paris /.../. Na nią zachodzi nalepka TZSP w Warszawie (druk, stempel, atrament): 38014 Autor STYKA JAN | Tytuł Śmierć Petroniusza i Eunice  wykonanie rys. | cena – wł  30  Data 13. LUT. 1930. Ponadto napisy kredką: 26 oraz 3829 /[ .] 787; w lewym górnym narożniku atramentem: M. Broniewski (?)

     

    Prezentowany rysunek przedstawiający Śmierć Petroniusza i Eunice umieszczony został jako ilustracja nad tekstem XXXI rozdziału trzeciego tomu francuskiego wydania Quo vadis Henryka Sienkiewicza.

    Śmierć Petroniusza i Eunice to jeden z rysunków ilustrujących Quo vadis Henryka Sienkiewicza, które Jan Styka przygotował na zamówienie znanego francuskiego wydawcy Ernesta Flammariona. Nad ilustracjami do Quo vadis Styka pracował przez kilka lat (1900-1903), wykonując łącznie ponad 170 rysunków przeznaczonych po reprodukcji w postaci 60 dużych miedziorytów i ponad 100 drzeworytów (rytował Georges Lemoine). Trzy tomy Quo vadis ukazały się w latach 1901-1904. Było to duże przedsięwzięcie edytorskie i jedyne tak bogato ilustrowane wydanie powieści Sienkiewicza. W skład edycji weszło też 100 luksusowych, numerowanych egzemplarzy, po 50 na japońskim i chińskim papierze. 

    Rysunki Styki miały różny charakter – rozbudowane, panoramiczne sceny reprodukowano na dwustronicowych planszach, inne wykorzystano jako reprodukcje całostronicowe, wiele umieszczano ponad tekstem lub też w charakterze przerywników. 

    Zainteresowania Styki tematem Quo vadis nie ograniczyły się do rysunków. W roku 1902 artysta namalował jeszcze cykl kilkunastu obrazów olejnych, które miały być pokazane w Warszawie z okazji jubileuszu Sienkiewicza. Po roku 1919 obrazy i część rysunków znalazły się w domu Styki na Capri, gdzie malarz urządził Muzeum Quo vadis

     

     
Jan Styka (1858 - 1925)

 

Jan Styka (Lwów 1858 – Rzym 1925) popularny malarz scen historycznych i batalistycznych, autor obrazów alegorycznych i religijnych, portrecista, ojciec malarzy Tadeusza i Adama Styków.

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, następnie w Rzymie, a w latach 1882-1885 u Jana Matejki w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. Po studiach spędził kilka lat w Paryżu, później mieszkał we Lwowie. W roku 1895 podróżował do Palestyny. Po 1900 mieszkał w Paryżu, skąd wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych, Włoch i Grecji.
Od 1919 wiele czasu spędzał we własnym domu na Capri. Uczestnik wielu wystaw, m.in. paryskich Salonów czy Wystawy Światowej w St. Louis (1904), cieszył się znaczną popularnością, a nawet sławą.
Był członkiem Akademii Św. Łukasza w Rzymie. Był również pomysłodawcą i współtwórcą sławnych panoram - eksponowanej dziś stale we Wrocławiu Panoramy bitwy pod Racławicami (lata 1892-1894; wraz W. Kossakiem  i innymi), Golgoty (1896; obecnie w Los Angeles), Panoramy Siedmiogrodzkiej (1897; pocięta na częci, zachowały się tylko fragmenty), i  Męczeństwa Chrześcijan w cyrku Nerona (1899; płótno zaginione podczas pierwszej wojny światowej).
Zajmował się ilustratorstwem, m.in. przygotował ilustracje do luksusowego wydania Quo vadis? Sienkiewicza.

 

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
17 03 201314 9 000 PLN 10 000 PLN EURO   USD   PLN