Józef Brandt | <i>KOZACY NA WIDECIE, OK. 1879</i> | akwarela, tusz, papier | 17.5 x 15.7 cm

  • Tytuł:   KOZACY NA WIDECIE, OK. 1879
  • Artysta:  Józef Brandt
  • Wymiary :  17.5 x 15.7 cm
  • Technika:  akwarela, tusz, papier
  • Wywoławcza: 12 000 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


     

    sygn. p.d.: JB (monogram wiązany)

     

    Rysunek jest szkicem do olejnego obrazu, który pt. Zasadzka wystawiony był w roku 1926 na zbiorowej wystawie dzieł Brandta w warszawskiej Zachęcie (porównaj m.in.: - „Kłosy“ 1879, nr 712, repr. s. 120-121 pt. Pikieta lisowczyków; - Przewodnik No XIV. Wystawa zbiorowa dzieł Józefa Brandta, TZSP w Warszawie 1926, s. 17, nr kat. 20, repr. pt. Zasadzka); - W. Husarski, Józef Brandt, „Sztuki Piękne“ 1929, R. V, repr. s. 377 (pt. Zasadzka).

     

    Rysunek wymieniany i reprodukowany w: 

    - Katalog doborowych dzieł malarstwa polskiego, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Poznaniu, Poznań 1918, nr kat. 6, repr. [tytuł: Na widecie];

    - Wystawa doborowych dzieł malarstwa polskiego ku uczczeniu pamięci Józefa Brandta i A. Wierusza Kowalskiego, Muzeum im. Mielżyńskich w Poznaniu, Poznań 1918, nr kat. 18, repr. [tytuł: Kozacy na widecie]; 

    - Katalog doborowych dzieł malarstwa polskiego wystawionych na rzecz Polskiego Białego Krzyża w Warszawie w salach redutowych Teatru Wielkiego, Warszawa 1919, nr kat 6., repr. [tytuł: Kozacy na widecie].

     
Józef Brandt (1841 - 1915)

Józef Brandt (Szczebrzeszyn 1841 - Radom 1915) był jednym z najwybitniejszym polskich malarzy batalistów. Naukę malarstwa rozpoczął w Warszawie pod okiem Juliusza Kossaka.

W latach 1858-1860 był w Paryżu, gdzie podjął studia inżynierskie. Niebawem zarzucił je jednak na rzecz malarstwa i kształcił się w pracowni Leona Cognieta. Po powrocie do kraju, w 1861 debiutował na wystawie w warszawskim TZSP. Od 1863 kontynuował studia w monachijskiej ASP u Franza Adama.

W 1870 otworzył w Monachium własną pracownie i niebawem stał się przywódcą, „generałem” tamtejszej polskiej kolonii artystycznej i nauczycielem wielu malarzy. Po 1877 miesiące letnie spędzał w Orońsku, zapraszając na plenery grono swych uczniów.

Został honorowym profesorem Akademii w Monachium (1878), członkiem Akademii w Berlinie (1877) i Pradze (1900).

Odznaczony wysokimi orderami, wyróżniany medalami i nagrodami na międzynarodowych wystawach, cieszył się prawdziwie europejską sławą. Mieszkając i tworząc poza krajem zawsze wyraźnie podkreślał swoją polskość; dając jej wyraz choćby poprzez podpisywanie obrazów Józef Brandt z Warszawy.

Malował bitwy, potyczki, podjazdy – epizody z historii polskich wojen kresowych i wojen szwedzkich XVII wieku, a także sceny rodzajowe – jeźdźców, polowania, jarmarki. Jego barwne, pełne ruchu i perfekcyjne warsztatowo obrazy podziwiano powszechnie, jako najlepszy przykład wysoko wówczas cenionej „szkoły polskiej”.

Ale podczas gdy niemiecki czy francuski widz dostrzegał w nich przede wszystkim egzotykę i barwy Orientu, dla Polaków były to płótna „prawdziwe, naturalne, swojskie jak fragmenty z pamiętników Paska albo Rzewuskiego, przetransponowane na barwy i linie”.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
09 06 20139 12 000 PLN 12 000 PLN EURO   USD   PLN