Tadeusz Makowski | <i>AKT KOBIETY STOJĄCEJ, OK. 1910</i> | węgiel, papier | 29.5 x 22 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

atest na odwrociu

atest na odwrociu

  • Tytuł:   AKT KOBIETY STOJĄCEJ, OK. 1910
  • Artysta:  Tadeusz Makowski
  • Wymiary :  29.5 x 22 cm
  • Technika:  węgiel, papier
  • Wywoławcza: 3 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  



     

    węgiel, papier brystol

    W lewym dolnym narożniku wyciśnięty owalny stempel: BRISTOL | AL | TEINTES JULIEN

     

    Na odwrocie rysunku atest (tekst rękopiśmienny) wystawiony przez prof. Władysławę Jaworską, autorkę monografii artysty: Stwierdzam, że jest to oryginalny | studyjny rysunek J. Tadeusza | Makowskiego, prawdopodobnie | z początkowego okresu pobytu | w Paryżu. | Władysława Jaworska | Warszawa, 20.6.1992

     

    Rysunek pochodzi ze zbiorów rodziny malarza - wchodził w skład spuścizny pośmiertnej Makowskiego przejętej z jego paryskiej pracowni przez siostrę artysty, Karolinę Niedzielową z domu Makowską, która następnie przekazała go swej córce, Janinie Adamek. 

    Ostatnio w kolekcji pp. Krystyny i Wiesława Ochmanów.

Tadeusz Makowski (1882 - 1932)

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932- malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem P. Puvis de Chavannesa.

W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, w latach późniejszych także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w latach późniejszych także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany.

Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego.
Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w pismach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
09 06 201377 3 000 PLN 4 600 PLN EURO   USD   PLN