Jacek Malczewski | <i>AUTOPORTRET Z KWIATEM OSTU, 1911</i> | olej, tektura (nabita na krosno) | 93 x 72 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

  • Tytuł:   AUTOPORTRET Z KWIATEM OSTU, 1911
  • Artysta:  Jacek Malczewski
  • Wymiary :  93 x 72 cm
  • Technika:  olej, tektura (nabita na krosno)
  • Wywoławcza: 450 000 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  

    sygn. na odwrocie: J Malczewski. 1911

    Na odwrocie, na tekturze znak wytwórcy podobrazia - stempel z kotwicą i kaduceuszem.

    Na krośnie trzy nalepki wystaw w TPSP w Krakowie w roku 1911, TZSP w Warszawie w 1911 oraz wystawy na rzecz Tow. Ochron dla Dzieci wyznania mojżeszowego w Warszawie w 1916 (druk, atrament, stempel) o treści:

    1. TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SZTUK PIĘKNYCH W KRAKOWIE | /../ 1911 Nr 1441 | Autor Malczewski Jacek | Dzieło pt. Portret własny | [Rodza]j ol. Cena - 

    2. Nr 18543 Autor Jacek Malczewski | Tytuł Autoportret Rodzaj dzieła ol. | cena - Własność p. [L.] Goldberga Data nadesłania 15/ XI 1911

    3. [...] Wypożyczony przez WP. [...] | na | Wystawę Obrazów i Rzeźb Artystów Współczesnych | na rzecz | Tow. Ochron dla dzieci w. m. 

     

    Autoportret z kwiatem ostu przez szereg lat pozostawał w zbiorach prywatnych i nie był znany dzisiejszym miłośnikom i badaczom sztuki Malczewskiego. Losy obrazu - przynajmniej częściowo - odtworzyć można w oparciu o umieszczone na nim napisy i nalepki wystawowe oraz korespondujące z nimi zapisy katalogowe.

    Obraz, namalowany w 1911, został jeszcze w tym samym roku pokazany na dwóch wystawach - w TPSP Krakowie i w Towarzystwie Zachęty w Warszawie. Z nalepki wystawy warszawskiej wiemy, że był wówczas własnością znanego kolekcjonera Leona Goldberga. Wkrótce jednak zmienił właściciela - z zapisu w katalogu wystawy z roku 1916 wiemy, że Autoportret znalazł się w zbiorach dr. Samuela Goldflama (1852-1932), wybitnego lekarza neurologa, właściciela świetnej kolekcji sztuki. W niewiadomym czasie, jeszcze przed II wojną światową, przeszedł do zbiorów rodziny obecnych właścicieli. 

    Autoportret z kwiatem ostu jest jednym z najświetniejszych portretów własnych artysty, obrazem urzekającym intensywnością, świeżością i lśnieniem barw. Jak w innych swoich autoportretach podjął tu Malczewski temat losu i posłannictwa Artysty - jego dumna, dominująca sylwetka w „królewskiej“ purpurze symbolizować może wiarę w siłę i oddziaływanie sztuki. Zza pleców Malarza wychyla się postać kobieca, zapewne towarzysząca mu Muza. W dalszym tle widać drabinę, częsty „rekwizyt pracowniany“ występujący w obrazach Malczewskiego. 

    Symbolika tego obrazu, jego kompozycja i upozowanie postaci, a wreszcie i sam format dzieła przywołuje skojarzenie z innym autoportretem Malczewskiego, mianowicie Autoportretem ze śmiercią z roku 1910. Bliskie i narzucające się analogie prowokują pytanie - czy nie jest to swoisty, zamierzony „ciąg dalszy“, dopowiedzenie historii o roli i pozycji Artysty we współczesnym mu świecie?



    Bibliografia:

    - Nieustająca wystawa Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, [Kraków] maj 1911, s. 13, nr kat. 194; 

    - Salon 1911. Towarz. Zachęty Sztuk Pięknych w Król. Polskiem, Warszawa grudzień-styczeń 1911, s. nlb. nar kat. 151 lub 152; 

    - Katalog wystawy na rzecz T-wa Ochron dla dzieci W. M. [wyznania mojżeszowego], Warszawa styczeń-luty 1916, Druk. Długa 29 (Hotel Polski), s. 4. nr kat. 57 (Autoportret, wł. p. D-ra Goldflama).

Jacek Malczewski (1855 - 1929)

Jacek Malczewski (Radom 1854 - Kraków 1929) - wybitny przedstawiciel malarstwa polskiego modernizmu, studia artystyczne rozpoczął w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie w latach 1872-1875 uczył się pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego, Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki, do którego pracowni uczęszczał ponownie w latach 1877-1879. Następnie kształcił się w Paryskiej École des Beaux Arts u E. Lehmanna (1876-1877). 

W 1880 podróżował do Włoch. W 1884-1885 wziął udział – jako rysownik – w naukowej ekspedycji Karola Lanckorońskiego do Pamfilii i Pizydii w Małej Azji. Wówczas był także w Grecji i we Włoszech. W latach 1885-1886 przebywał przez kilka miesięcy w Monachium. Po powrocie zamieszkał na stałe w Krakowie, skąd wyjeżdżał jeszcze do Monachium i do Włoch. W 1896-1900 uczył w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w latach 1911-1922 był profesorem i dwukrotnie rektorem krakowskiej Akademii.  Lata 1914-1915 spędził w Wiedniu, w 1916 wrócił do Krakowa. W ostatnich latach życia przebywał głównie w Lusławicach i Charzewicach k. Zakliczyna. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (1897) oraz członkiem grupy „Zero” (1908).
We wczesnym okresie twórczości malował portrety, sceny rodzajowe i – przede wszystkim – obrazy o tematach związanych z martyrologią Polaków po powstaniu styczniowym (Śmierć Ellenai, Niedziela w kopalni, Na etapie, Wigilia na Syberii). Później, od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku tworzył obrazy o treściach symbolicznych z przenikającymi się wątkami patriotycznymi, biblijnymi, baśniowymi, literackimi i alegoryczno-fantastycznymi.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
13 10 201315 450 000 PLN 920 000 PLN EURO   USD   PLN