Tadeusz Brzozowski | <i>IMPERATRYCA, 1972</i> | olej, płótno | 99 x 98 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

odwrocie obrazu

odwrocie obrazu

nalepka informacyjna z wystawy w Muzeum Narodowym w Poznaniu

nalepka informacyjna z wystawy w Muzeum Narodowym w Poznaniu

  • Tytuł:   IMPERATRYCA, 1972
  • Artysta:  Tadeusz Brzozowski
  • Wymiary :  99 x 98 cm
  • Technika:  olej, płótno
  • Wywoławcza: 100 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


     

    sygn. na odwrocie na płótnie p.d.: t. Brzozowski | 1972

    p.g. napis: góra|upside (równolegle strzałka); 

    na krośnie napis czerwona farbą: T. BRZOZOWSKI 1972 | „IMPERATRYCA“ | 99 x 98 oraz nalepka informacyjna z wystawy w Muzeum Narodowym w Poznaniu.

     

    Obraz wystawiany i opisany:

    - Tadeusz Brzozowski, Obrazy i rysunki, Muzeum Narodowe Poznań XII 1974 - II 1975, kat. red. Irena Moderska, poz. 214, il. czarno-biała poz. 54;

    - Tadeusz Brzozowski, wyd. Arkady Warszawa 1887, oprac. Maria Markiewicz, s. 67, il. barwna poz. 45;  

    - Tadeusz Brzozowski 1918 - 1987, Muzeum Narodowe Warszawa IV - VI 1997, kat. red. Anna Żakiewicz, s. 235, poz. 266, fot. ekspozycji wystawy w MNP z Imperatrycą na sztaludze s. 157.

Tadeusz Brzozowski (1918 - 1987)

Tadeusz Brzozowski (Lwów 1918 - Rzym 1987) od 1936 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w latach 1940-1942 kontynuując naukę w Kunstgewerbeschule, powstałej w miejsce Akademii. W czasie okupacji związany był z Teatrem Podziemnym Tadeusza Kantora - grał w Balladynie (1943) i główną rolę w Powrocie Odysa (1944). W tym okresie zajmował się też konserwacją dzieł sztuki, co okazało się owocne dla jego własnej techniki malarskiej w przyszłości. W 1945 ostatecznie ukończył studia w krakowskiej ASP. Do 1948 wystawiał z Grupą Młodych Plastyków, uczestnicząc w najważniejszych wystawach młodego ruchu artystycznego, aż do narzucenia przez władze socrealizmu jako obowiązującego stylu obrazowania. W latach 1950-1955 nie uczestniczył w oficjalnym życiu artystycznym, zajmując się w tym czasie malowaniem polichromii kościelnych, konserwacją i nauczaniem rysunku na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej (do 1954). W 1954 przeniósł się do Zakopanego, gdzie podjął pracę pedagogiczną w Szkole Kenara. Pracował w niej do 1969, w latach 1959-1961 jako dyrektor; w Zakopanem mieszkał do końca życia. W tym okresie, w toku samodzielnych prób i doświadczeń stał się wirtuozem techniki malarskiej. Kolor, faktura, gra laserunków i walorów, cała „alchemia“ jaką stosował w swoich obrazach złożyły się na niepowtarzalne zjawisko malarstwa abstrakcyjnego, które zdolne było „opowiadać“ samą swą formą. W 1955 powrócił do udziału w wystawach, uczestnicząc w licznych pokazach w Polsce i za granicą, organizując też wiele wystaw indywidualnych. W 1957 wszedł w skład reaktywowanej Grupy Krakowskiej. Od 1958 współorganizował „Salony Marcowe“ w Zakopanem. W 1959 w Paryżu związał się z międzynarodowym ruchem „Phases“. W latach 1962-1979 był pedagogiem w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (od 1977 profesorem), a w latach 1979-1981 profesorem ASP w Krakowie. Otrzymał wiele nagród i odznaczeń państwowych oraz m. in. nagrodę Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego (1983). Wśród retrospektyw artysty za jego życia wymienić należy wystawę w Muzeum Narodowym w Poznaniu (1974) i wystawę rysunków w Muzeum Okręgowym w Radomiu (1986). Wielka wystawa pośmiertna eksponowana była w Muzum Narodowym w Warszawie, a następnie w muzeach w Zakopanem, Wrocławiu i Krakowie w latach 1997-1998. Towarzyszył jej katalog oeuvre artysty w dziedzinie malarstwa i rysunku: Tadeusz Brzozowski 1918-1987, pod red. Anny Żakiewicz, Muzeum Narodowe, Warszawa 1997.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
13 10 201391 100 000 PLN 152 000 PLN EURO   USD   PLN