Andrzej Wróblewski | <i>PUSTA ŚCIANA, 1954-1956</i> | akwarela, papier | 43.3 x 61 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

TOW. MARTYKA PADŁ NA POSTERUNKU, 1951

TOW. MARTYKA PADŁ NA POSTERUNKU, 1951

  • Tytuł:   PUSTA ŚCIANA, 1954-1956
  • Artysta:  Andrzej Wróblewski
  • Wymiary :  43.3 x 61 cm
  • Technika:  akwarela, papier
  • Wywoławcza: 24 000 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


    40,8 x 58,5 cm w świetle passe partout

    na odwrociu:

    TOW. MARTYKA PADŁ NA POSTERUNKU, 1951

    litografia, papier, wymiary kompozycji 56,5 x 39 cm

    sygn. l.d.: Tow. Martyka padł na posterunku; p.d.: A Wróblewski

     

    Akwarela pochodzi z kolekcji spadkobierców artysty. W załączeniu certyfikat wydany przez Fundację Andrzeja Wróblewskiego.

     

    Pojawienie się zarówno dużej pracy na papierze oraz po raz pierwszy litografii Wróblewskiego należy uznać za wydarzenie na rynku antykwarycznym.

    [Pusta ściana] należy do grupy zaledwie kilkunastu prac Wróblewskiego wykonanych na papierze w formacie większym niż 30 x 42 cm. Do rzadkości należy przedstawienie tak rozbudowanej sceny - grupy kobiet i dzieci sportretowanych w miejskim krajobrazie - oraz intensywna kolorystyka. Najpewniej akwarelę należy datować na lata 1954-1956. Litografia z 1951 roku, która posłużyła artyście jako podłoże do wyżej opisanej pracy, pokazuje nieprawdziwą wersję śmierci Stefana Martyki (1909-1951), działacza komunistycznego i propagandzisty w Polskim Radiu. Wbrew przedstawieniu i samemu tytułowi, Martyka został zastrzelony w swoim warszawskim mieszkaniu, nie zaś - jak u Wróblewskiego - w trakcie audycji radiowej. Zabójstwa dokonali członkowie antykomunistycznej podziemnej organizacji „Kraj“ 9 września 1951. Pomimo techniki przystosowanej do powielania (litografia), dotychczas rozpoznano jedynie dwie odbitki tej pracy. Jedna jest przedmiotem aukcji, druga znajduje się w kolekcji prywatnej. Najpewniej po raz pierwszy litografia ta była eksponowana na wystawie Andrzej Wróblewski. Patrzeć wciąż naprzód (Muzeum Narodowe, Kraków, 2012). 

    Za ekspertyzą Fundacji Andrzeja Wróblewskiego.

     

    Obraz wystawiany i reprodukowany:

    - Andrzej Wróblewski, Galeria Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, październik 2005, koncepcja wystawy Anna Król, repr. s. 21.

     

    W ostatnich latach twórczość Andrzeja Wróblewskiego przypomniały duże prezentacje, w tym pierwsza indywidualna zagraniczna wystawa oraz międzynarodowa konferencja naukowa:

    - Andrzej Wróblewski 1927-1957 w 50. rocznicę śmierci, Muzeum Narodowe, Warszawa, 2007;   

    - Andrzej Wróblewski. Wszechświat za szybą autobusu, Muzeum Narodowe, Kraków, 2007;

    - Andrzej Wróblewski. To the Margin and Back, van Abbemuseum, Eindhoven, 2010;

    - Andrzej Wróblewski. Patrzeć wciąż naprzód, Muzeum Narodowe, Kraków, 2012;

    - Andrzej Wróblewski, Z bliska / Z daleka, Międzynarodowa Konferencja, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 2013.

     

    * Zapis tytułu wynika z systemu tytułowania prac przyjętego przez Fundację Andrzeja Wróblewskiego. Położono nacisk na odróżnienie tytułów autorskich od tytułów nadawanych pracom po śmierci artysty. Fundacja jako pierwszy podaje tytuł autorski, jeśli istnieje, a tuż za nim (w nawiasach okrągłych) tytuł nadany w 1957 roku przez Krystynę Wróblewską, matkę artysty. W przypadku ich braku w nawiasach kwadratowych widnieją tytuły stosowane w literaturze przedmiotu. Jeśli dane dzieło nie było wcześniej eksponowane ani reprodukowane, wówczas w nawiasach kwadratowych widnieje tytuł nadany przez Fundację.
Andrzej Wróblewski (1927 - 1957)

Andrzej Wróblewski był synem znanej graficzki, Krystyny Wróblewskiej, która kierowała jego pierwszymi krokami na polu sztuki. Studiował na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie (1945-1952) pod kierunkiem Zygmunta Radnickiego, Zbigniewa Pronaszki, Hanny Rudzkiej-Cybis i Jerzego Fedko-wicza. Równocześnie studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1945-1948), kończąc ten kierunek z tytułem magistra. W latach 1948-1949 był członkiem założonej przez siebie na ASP w Krakowie „Grupy Samokształceniowej“, w skład której wchodzili także m.in. Andrzej Wajda, Witold Damasiewicz i Andrzej Strumiłło. Jako teoretyk grupy, a także we własnej ówczesnej praktyce malarskiej, Wróblewski postulował metodę nazwaną przez niechętnych młodym kapistów „neobarbarzyństwem“. Była to pierwsza w Polsce próba wprowadzenia rodzimej, nie importowanej z ZSRR wersji socrealizmu, zduszona przez władze szkolnictwa artystycznego podczas Ogólnopolskich Po-pisów Szkół Artystycznych w Poznaniu w 1949. Zaczęty w tym czasie cykl „Rozstrzelań“ został dopiero po 1956 uznany za najbardziej wstrząsające i przez to prawdziwe oddanie dramatu wojny. Od 1950 Wróblewski pracował jako asystent, następnie aspirant w macierzystej uczelni (do 1955). Próbował - bez powodzenia - poddać się dyscyplinie realizmu socjalistycznego. W 1955 wziął udział w wystawie w warszawskim Arsenale. Z ostatnich lat twórczości artysty pochodzą najważniejsze, poza „Rozstrzelaniami“, jego dzieła: Kolejka trwa, Ukrzesłowienia, Szofer - wszystkie z 1956. Ważnym wątkiem jego twórczości były prace na papierze: liczne akwarele, rysunki, monotypie.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
13 10 201378 24 000 PLN 42 000 PLN EURO   USD   PLN