Tadeusz Makowski | <i>CZERWONY KAPTUREK, OK. 1924</i> | tusz pióro, papier | 26 x 31.8 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

zbliżenie odwrocia obrazu

zbliżenie odwrocia obrazu

  • Tytuł:   CZERWONY KAPTUREK, OK. 1924
  • Artysta:  Tadeusz Makowski
  • Wymiary :  26 x 31.8 cm
  • Technika:  tusz pióro, papier
  • Wywoławcza: 2 500 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • Informacje dodatkowe:  

    wymiary w świetle passe-partout
    Na odwrocie rysunku potwierdzenie autentyczności naniesione przez prof. Władysławę Jaworską (napis długopisem): Stwierdzam, że jest to | oryginalny rysunek Tadeusza | Makowskiego (z ok. 1924) | Władysława Jaworska | Warszawa, 20. 6. 1992.
     
    Na oprawie (plecy) karta z metryczką rysunku i tekstem dotyczącym jego proweniencji (wydruk komputerowy): Rysunek pochodzi ze zbiorów rodziny malarza - wchodził w skład spuścizny pośmiertnej Makowskiego przejętej z jego paryskiej pracowni przez siostrę artysty, Karolinę Niedzielową z domu Makowską, która następnie przekazała go swej córce Janinie Adamek.

Tadeusz Makowski (1882 - 1932)

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932- malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem P. Puvis de Chavannesa.

W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, w latach późniejszych także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w latach późniejszych także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany.

Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego.
Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w pismach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
15 06 201479 2 500 PLN - EURO   USD   PLN