Aleksander Gierymski | <i>RZYM. ISOLA TIBERINA, 1885</i> | akwarela, gwasz, ołówek, karton | 23 x 29.8 cm

  • Tytuł:   RZYM. ISOLA TIBERINA, 1885
  • Artysta:  Aleksander Gierymski
  • Wymiary :  23 x 29.8 cm
  • Technika:  akwarela, gwasz, ołówek, karton
  • Wywoławcza: 38 000 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


    sygn. p.d.: A. Gierymski 

    Obraz opisany i reprodukowany w: 

    - Aleksander Gierymski 1850-1901, [kat. wystawy autorstwa E. Micke-Broniarek przy współpracy K. Znojewskiej Prokop, A. Lewandowskiej, A. Rudzińskiej, K. Pijanowskiej] Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 2014, s. 420, nr kat. II 266, il. na s. 420 (porównaj też s. 421, nr kat II 267 il.).

     

    Rysunek przedstawia widok na Isola Tiberina, wyspę na Tybrze, połączoną z brzegami rzeki dwoma mostami - Ponte Cestio (po lewej) i Ponte Fabrizio (po prawej); w dalekim tle przy prawej krawędzi widnieje zarys kopuły bazyliki św. Piotra. Na wyspie znajduje się kościół św. Bartłomieja, w którym przechowywany był relikwiarz

    z ramieniem św. Wojciecha. 

    Gierymski, który dla warszawskiego pisma „Wędrowiec“ wykonał cały zespół rysunków przedstawiających włoskie polonica, zainteresował się także i tym motywem, historię relikwii św. Wojciecha uznając za ciekawy temat ewentualnego artykułu.

    Z listu artysty do Prospera Dziekońskiego (listopad 1885) wiadomo, że pracował wówczas jeszcze nad drugim ujęciem widoku na wyspę, rysunkiem który w kwietniu 1886 zamieszczono w „Wędrowcu“. Obie prace - zarówno ta prezentowana na naszej aukcji, jak i reprodukowana w „Wędrowcu“ - powstały zapewne w zbliżonym czasie, obie też opracowane zostały w oparciu o fotografie włoskiego atelier braci Allinarich. Sam Gierymski także posługiwał się aparatem fotograficznym, traktując go jako przydatną pomoc w pracy artystycznej, ale tym razem skorzystał z gotowych już zdjęć.

     
Aleksander Gierymski (1850 - 1901)

Aleksander Gierymski (Warszawa 1850 - Rzym 1901), młodszy brat malarza Maksymiliana, był jednym z najwybitniejszych malarzy polskich XIX wieku, samodzielnie kształtującym własną wizję malarską i na drodze usilnych poszukiwań dochodzącym od realizmu do rezultatów bliskich impresjonizmowi. Naukę rozpoczął u Rafała Hadziewicza w warszawskiej Klasie Rysunkowej, a od 1868 studiował w Akademii monachijskiej u Hermanna Anchütza i Karla Pilloty’ego, uzyskując w 1872 na zakończenie studiów nagrodę za najlepszą kompozycję (Scena z „Kupca weneckiego“). W latach 1873-1879 przebywał w Rzymie, skąd w 1875 na krótko przyjechał do Warszawy, gdzie jego obrazy spotkały się z dużym uznaniem. Na dłużej zamieszkał w Warszawie w latach 1879-1889 malując obrazy rodzajowe (Święto trąbek, Pomarańczarka). Związał się wówczas z grupą artystów skupionych wokół czasopisma „Wędrowiec“, z którym współpracował jako rysownik. Od 1884 często zmieniał miejsca pobytu; przebywał przeważnie za granicą i tylko na krótko przyjeżdżał do Warszawy (1886 i 187) i Krakowa (1893-1894). Dłużej przebywał w Monachium (1888-1890 oraz 1898-1899), w Paryżu (1890-1893 i 1898-1899) i we Włoszech (1897-1898 i 1899-1901), na dłużej zatrzymując się w Wenecji, Palermo, Amalfi i w Rzymie. Brał udział w licznych wystawach - w Monachium, Paryżu Wiedniu, Berlinie oraz w Krakowie i Warszawie.

Malował realistyczne obrazy rodzajowe (Święto Trąbek, Piaskarze), kompozycje stylizowane na dawne malarstwo weneckie (Sjesta włoska), sceny z okresu rokoka (W altanie), pejzaże, widoki miejskie, wnętrza, nokturny. Fascynował go problem światła i wywoływana przez nie zmienna gra barw; w słońcu, cieniu i przy sztucznym blasku miejskich latarni. Prace artysty w większości znajdują się w zbiorach muzealnych (m.in. Warszawa, Kraków, Poznań, Wrocław, Toruń, Kielce, Gdańsk, Katowice, Lwów). Tylko niewielka ich liczba stanowi ozdobę kolekcji prywatnych.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
12 10 20149 38 000 PLN 38 000 PLN EURO   USD   PLN