Zofia Stryjeńska | <i>Z TEKI POLISH PEASANTS’ COSTUMES, 1939</i> | gwasz, szablon (pochoir) | 50 x 39.5 cm

  • Tytuł:   Z TEKI POLISH PEASANTS’ COSTUMES, 1939
  • Artysta:  Zofia Stryjeńska
  • Wymiary :  50 x 39.5 cm
  • Technika:  gwasz, szablon (pochoir)
  • Wywoławcza: 500 PLN   ten obiekt nie ma ceny rezerwowej
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


    sygn. z martycy p.d.: Z. STRYJEŃSKA

    na odwrocie l.d.: C. SZWEDZICKI 1939  

     

    Oryginalna teka nosi tytuł: Polish Peasants’ Costumes. With Introduction and notes by Dr. Thadee Seweryn Curator of Ethnographical Museum in Cracow, Nice (France) 1939. Teka składała się z 20 litografii i 20 gwaszy malowanych szablonem (wym. kart: 50 x 39,5 cm).  

    Teka jest ostatnią i najobszerniejszą teką graficzną Stryjeńskiej. Składa się z okładki i 40 plansz, z których połowa to litografie, połowa – gwasze wykonane techniką szablonu pochoir. Pochoir - „pracochłonny sposób wykonywania ilustracji, polegający na kolorowaniu całego nakładu przez wyspecjalizowanych malarzy”. Zofia Stryjeńska mogła poznać tę technikę w czasie studiów w Monachium. Technika ta była stosowana w luksusowych czasopismach ilustrowanych, np. „Gazette du Bon Ton” (wyd. 1912-1925). Wydawca teki, C. Szwedzicki, publikował też inne teki i cykle z planszami wykonanymi tą techniką. 

    Obraz reprodukowany i opisany w monograficznym katalogu:

    - Zofia Stryjeńska 1891-1976, katalog pod red. naukową Światosława Lenartowicza, Muzeum Narodowe, Kraków 2008, s. 360. Teka jest opisana na ss. 359-360 i w osobnym artykule na s. 265.

     
Zofia Stryjeńska (1891 - 1976)

Zofia Stryjeńska, z domu Lubańska (Kraków 1891 - Genewa 1976) - malarka, ilustratorka, scenograf - była jedną z barwniejszych postaci polskiego środowiska artystycznego w dwudziestoleciu międzywojennym. Po krótkim okresie nauki u Leonarda Stroynowskiego i w krakowskiej szkole Marii Niedzielskiej wyjechała do Monachium, gdzie w latach 1911-1912 w męskim przebraniu studiowała w Akademii Sztuk Pięknych (kobiet wówczas na studia nie przyjmowano). Debiutowała w krakowskim TPSP w roku 1912 cyklem kartonów Polskich bajd inspirowanych opowieściami ludowymi. W 1916 wyszła za mąż za Karola Stryjeńskiego. Do 1919 mieszkała w Krakowie, później w Paryżu, Krakowie, Zakopanem i Warszawie. W roku 1925 odniosła międzynarodowy sukces na Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu, otrzymując Gran Prix w czterech działach (malarstwo, plakat, tkanina,  ilustracja) oraz Diplom d’Honneur za projekty zabawek. Zajmowała się dekoracyjnym malarstwem architektonicznym, polichromią, ilustratorstwem, scenografią (m.in. Harnasie Karola Szymanowskiego; 1938), wzornictwem przemysłowym (projekty kilimów, zabawek). Stworzyła własny specyficzny styl w dekoracyjnie stylizowanych, barwnych, pełnych dynamiki i temperamentu obrazach; temperach, akwarelach i gwaszach. W ich tematyce odwoływała się do legend, wierzeń, historii i obyczajowości ludowej. Wydała kilka tek graficznych (Bożki słowiańskie, 1917 i 1922) i albumów reprodukcji (Tańce polskie, 1927; Pascha, 1929; Piastowie, 1929; Gusła Słowian / Magie Slave, 1934). Jej prace popularyzowane były także przez liczne barwne pocztówki.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
12 10 201418 500 PLN 1 600 PLN EURO   USD   PLN