Zbigniew Makowski | <i>NON SATURATUR OCULUS VISU, 1972</i> | gwasz, akwarela, papier | 54.5 x 85 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

odwrocie obrazu

odwrocie obrazu

odwrocie obrazu

odwrocie obrazu

odwrocie oprawy

odwrocie oprawy

  • Tytuł:   NON SATURATUR OCULUS VISU, 1972
  • Artysta:  Zbigniew Makowski
  • Wymiary :  54.5 x 85 cm
  • Technika:  gwasz, akwarela, papier
  • Wywoławcza: 13 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  

    wymiary w świetle ramy
    sygn. brązowym gwaszem p.g.: Zbigniew Makowski fuit hic. X. 1972.
    na odwr. ręką autora oł. śr.: „NON SATURATUR OCULUS VISU“, 1972, | gwasz, 56 x 76; w lewym dolnym rogu brązową farbą: ZBIGNIEW MAKOWSKI | „NON SATURATUR OCULUS VISU“, 1972 | gwasz, 56 x 76
    na odwrocie oprawy dwie nalepki:
    - Galerie Jeanne Bucher, Paryż, z nr 4454 i danymi pracy;
    - Biura Handlu Zagranicznego „Desa“ z pieczątką zezwolenia na wywóz i danymi pracy
     

     
     

Zbigniew Makowski (1930)

Zbigniew Makowski (ur. w Warszawie 31 I 1930) studiował w ASP w Warszawie w latach 1950-1956, dyplom uzyskał w pracowni Kazimierza Tomorowicza. Początkowo skłaniał się ku surrealizmowi - podczas pobytu w Paryżu w 1962 zetknął się z André Bretonem i międzynarodowym ruchem Phases. Jednak decydujący wpływ na wyraz jego sztuki wywarły pozamalarskie zainteresowania, jakim się oddaje. Jest literatem, poetą, erudytą, zwłaszcza zaś znawcą szerokiego spektrum filozofii i wiedzy tajemnej wielu kultur. Znawstwo to wykorzystuje w swoich pracach malarskich, rysunkowych, a także w unikatowych książkach, które własnoręcznie wykonuje na specjalnie preparowanych papierach. W swych pracach nawarstwia symbole, cytaty i znaczenia w nieczytelny, zdawałoby się, chaos. Wypada jednak wierzyć krytykom, którzy twierdzą, iż prace Makowskiego otwierają przed cierpliwym i intelektualnie przygotowanym „czytelnikiem“ świat swoistej narracji. Sam artysta zaś zwraca uwagę na „permutacyjną“ strukturę swych prac, w których rozmaite cytaty i odniesienia kulturowe przeplatają się z jego prywatną ikonografią. Tak czy inaczej, z pewnością w pracach Makowskiego da się wyróżnić pewien „alfabet“ wizualno-symboliczny, którego elementy pojawiają się w nich stale w różnych konfiguracjach. Należą doń np. takie wizerunki, jak klucz, drabina, studnia, mandala, kielich itp. Otaczają je napisy, często łacińskie, a także pojedyncze cyfry, litery, ornamenty. Określił je ktoś jako rebusy o wielkiej urodzie, które można odczytywać, można też kontemplować. Od roku 1982 artysta przestał wystawiać, ale nie tworzyć. Powstają wówczas prace będące rodzajem nowoczesnego notatnika, rozpoczętego jeszcze w latach 60., do którego artysta powraca z nowymi przemyśleniami. Artysta jest laureatem wielu nagród, m.in. Nagrody Krytyki Artystycznej im. Norwida (1973) i Nagrody im. Jana Cybisa (1992). Jego wielka kompozycja "Mirabilitas secundum diversos modos exire potest a rebus" (1973-1980) zdobi genewską siedzibę ONZ jako dar rządu polskiego.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
16 06 201520 13 000 PLN 18 000 PLN EURO   USD   PLN