Henryk Stażewski | <i>SIEWCA, 1948</i> | gwasz, tektura | 50 x 17.5 cm

  • Tytuł:   SIEWCA, 1948
  • Artysta:  Henryk Stażewski
  • Wymiary :  50 x 17.5 cm
  • Technika:  gwasz, tektura
  • Wywoławcza: 6 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  

    sygn. p.d.: H. Stażewski
     
    Na odwr. kompozycja – układy kwadratów (badanie zależności barwnych).
     
    Na „Wystawę Ziem Odzyskanych” we Wrocławiu, czynną w dniach 21 VII – 31 X 1948 Henryk Stażewski wspólnie z Bohdanem Urbanowiczem zaprojektowali i wykonali 6 monumentalnych panneaux (wys. 6 m każde). Obrazy były malowane emalią na szkle. Trzeci od lewej przedstawiał postać siewcy na tle ruin. Oferowana praca różni się od zrealizowanego projektu, należy jednak do studiów przygotowawczych do tej realizacji. O projektach Stażewskiego i Urbanowicza na WZO patrz kat.: Powinność i bunt. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie 1944-2004, ASP, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2004, s. 160-161, il.

     
     

Henryk Stażewski (1894 - 1988)

Henryk Stażewski (Warszawa 9 I 1894 - Warszawa 10 VI 1988) studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1913-1920. W początkach kariery malował martwe natury. Przejściowo wystawiał z ugrupowaniem „Formiści” (1922). Wziął też udział w Wystawie Nowej Sztuki w Wilnie w 1923. O tego czasu tworzył pod wpływem konstruktywizmu. Obok kompozycji malarskich trudnił się grafiką książkową, projektował wnętrza, sprzęty, a także scenografie – były to w większości prace teoretyczne i studyjne. Polskie i międzyna-rodowe ugrupowania awangardy, z którymi wystawiał i współpracował jako publicysta, to kolejno: „Blok” (1924-1926), „Praesens” (1926-1930), „Cercle et Carré” (1929-1931), „Abstraction-Création” (1931-1939), „a. r.” (1932-1939). Należał też do Koła Artystów Grafików Reklamowych (1933-1939). W 1930 był współorganizatorem zbiórki dzieł artystów międzynarodowej awangardy przeznaczonych dla muzeum łódzkiego (obecnie w Muzeum Sztuki w Łodzi). Po II wojnie mieszkał i działał w Warszawie. W latach 40. i 50. podejmował próby dostosowania się do postulatów sztuki figuratywnej. Z tego okresu pochodzą rysunkowe i malarskie kompozycje o tematyce pracy, budowy, a także projekty monumentalne. Po 1956, uznawany powszechnie za patrona polskiej awangardy, uprawiał już wyłącznie abstrakcję o konstruktywistycznym rodowodzie. Tworzył cykle prac, będących studiami płaszczyzn, linii, kolorów w różnych układach względem siebie. Przy pozorach chłodnej perfekcji umiał nasycić je emocją bezpośredniego dotknięcia, śladu ręki. Obok malarstwa i form pochodnych, jak collages, reliefy, multiple, tworzył formy przestrzenne i grafikę (autoryzował serigraficzne repliki swoich prac). Był laureatem wielu nagród i odznaczeń krajowych i zagranicznych, w tym Nagrody Herdera, Wiedeń 1972.

NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
16 06 201533 6 000 PLN 7 500 PLN EURO   USD   PLN