Zofia Stryjeńska | <i>POJENIE CIELAKA, 1949/1950</i> | tempera, płótno | 123 x 155 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

obraz w ramie

obraz w ramie

  • Tytuł:   POJENIE CIELAKA, 1949/1950
  • Artysta:  Zofia Stryjeńska
  • Wymiary :  123 x 155 cm
  • Technika:  tempera, płótno
  • Wywoławcza: 40 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  

    sygn. l.d.: Z. S.
    Przybliżone wymiary obrazu w ramie: 135x167 cm
     
    Pojenie cielaka jest największym znanym obrazem Stryjeńskiej powstałym już po wojnie, na emigracji. Według opinii Światosława Lenartowicza, znawcy twórczości artystki, „wyróżnia się on na tle większości malowanych w tym czasie kompozycji“. Malarka nawiązała tu do swej wcześniejszej pracy, znanej z przedwojennej kartki pocztowej wydawnictwa Galeria Polska.
    Pojenie cielaka Stryjeńska malowała zapewne na przełomie 1949 i 1950 roku na specjalne zamówienie Jana Kiepury i jego żony Marty Eggerth do ich paryskiego mieszkania. W liście z 21 czerwca 1950 roku sławny śpiewak pisał do malarki: „Droga Pani, jesteśmy zachwyceni obrazem Pani. Chcielibyśmy mieć drugi tych samych rozmiarów przedstawiający żniwa w Polsce, w pełnym słońcu...“
    Dalsze losy obrazu nie są znane. Ostatnio znajdował się w prywatnej kolekcji w Genewie.
     
    Obraz opisany, wzmiankowany, reprodukowany, m.in. w:
    - S. Lenartowicz, O obrazie „Pojenie cielaka“ i Janie Kiepurze [w:] Zofia Stryjeńska 1891-1976. Wystawa w Muzeum Narodowym w Krakowie, październik 2008 - styczeń 2009 [katalog wystawy; kurator Światosław Lenartowicz] Kraków 2008, s. 230; patrz także: il. wielkoformatowa nr 39 na s. 123; ponadto: s. 331: nr kat. III. I. 104, il. ;
    - S. Lenartowicz, Podróże Zofii Stryjeńskiej i ich paryskie etapy [w:] Archiwum emigracji. Studia - Szkice - Dokumenty, Biblioteka Uniwersytecka. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Toruń 2012, zeszyt 1-2 (16-17), s. 114;
    - A. Kuźniak, Stryjeńska. Diabli nadali, Wołowiec 2015, s. 318-119.

     
     
Zofia Stryjeńska (1891 - 1976)

Zofia Stryjeńska, z domu Lubańska (Kraków 1891 - Genewa 1976) - malarka, ilustratorka, scenograf - była jedną z barwniejszych postaci polskiego środowiska artystycznego w dwudziestoleciu międzywojennym. Po krótkim okresie nauki u Leonarda Stroynowskiego i w krakowskiej szkole Marii Niedzielskiej wyjechała do Monachium, gdzie w latach 1911-1912 w męskim przebraniu studiowała w Akademii Sztuk Pięknych (kobiet wówczas na studia nie przyjmowano). Debiutowała w krakowskim TPSP w roku 1912 cyklem kartonów Polskich bajd inspirowanych opowieściami ludowymi. W 1916 wyszła za mąż za Karola Stryjeńskiego. Do 1919 mieszkała w Krakowie, później w Paryżu, Krakowie, Zakopanem i Warszawie. W roku 1925 odniosła międzynarodowy sukces na Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu, otrzymując Gran Prix w czterech działach (malarstwo, plakat, tkanina,  ilustracja) oraz Diplom d’Honneur za projekty zabawek. Zajmowała się dekoracyjnym malarstwem architektonicznym, polichromią, ilustratorstwem, scenografią (m.in. Harnasie Karola Szymanowskiego; 1938), wzornictwem przemysłowym (projekty kilimów, zabawek). Stworzyła własny specyficzny styl w dekoracyjnie stylizowanych, barwnych, pełnych dynamiki i temperamentu obrazach; temperach, akwarelach i gwaszach. W ich tematyce odwoływała się do legend, wierzeń, historii i obyczajowości ludowej. Wydała kilka tek graficznych (Bożki słowiańskie, 1917 i 1922) i albumów reprodukcji (Tańce polskie, 1927; Pascha, 1929; Piastowie, 1929; Gusła Słowian / Magie Slave, 1934). Jej prace popularyzowane były także przez liczne barwne pocztówki.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
20 03 201621 40 000 PLN 132 000 PLN EURO   USD   PLN