Alfred Wierusz-Kowalski | <i>POWRÓT PRZED ZMIERZCHEM, OK. 1890</i> | olej, płótno | 61.8 x 47 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

zdjęcie obrazu w ramie

zdjęcie obrazu w ramie

zdjęcie odwrocia obrazu

zdjęcie odwrocia obrazu

  • Tytuł:   POWRÓT PRZED ZMIERZCHEM, OK. 1890
  • Artysta:  Alfred Wierusz-Kowalski
  • Wymiary :  61.8 x 47 cm
  • Technika:  olej, płótno
  • Wywoławcza: 230 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


    sygn. p.d.: A Wierusz-Kowalski
    wymiary w ramie 94 x 79 cm
     
    Alfred Wierusz-Kowalski, mimo że stale mieszkał w Monachium, malował przede wszystkim obrazy osadzone w rodzimych, polskich realiach, obrazy przedstawiające sceny rodzajowe i drobne epizody z codziennego życia mieszkańców polskich wsi i małych miasteczek. Artysta często powracał do tych samych, ulubionych tematów, malując różne ujęcia podobnych motywów. Tak jest też w przypadku prezentowanego obrazu, przedstawiającego wozy ciągnące rozmokłą drogą i roześmiane dziewczyny na pierwszym z nich. W twórczości artysty podobne kompozycje - kawalkady wozów, przejażdżki saniami, powroty z jarmarku czy orszaki weselne - pojawiały się już od lat 80. XIX w. i powtarzały się jeszcze wielokrotnie. Obrazy te określane są różnymi tytułami, różna też bywa ich sceneria z jesiennym, letnim czy zimowym krajobrazem. Nasz obraz - malowany swobodnie, szeroko i dynamicznie, z efektownym światłem kończącego się dnia - łączy się z pracami powstałymi około roku 1890. Konie w zaprzęgach z hołoblami i duhą (dugą) pozwalają osadzić przedstawioną scenę gdzieś w rejonie Podlasia.
    Takie, rodzajowe obrazy artysty były wysoko cenione i poszukiwane na rynku sztuki, zarówno ze względu na „egzotyczny“ dla zachodnich odbiorców temat, jak i maestrię malarza.
     
    Obraz opisany i reprodukowany:
    - Wierusz-Kowalski. Malarstwo / Painting, [tekst i wybór prac E. Ptaszyńska] Wyd. BOSZ, Olszanica 2015, reprodukcja na okładce oraz na s. 28.
     
Alfred Wierusz-Kowalski (1849 - 1915)

Alfred Wierusz-Kowalski, jeden z najwybitniejszych polskich malarzy tzw. szkoły monachijskiej był, obok Józefa Brandta i Władysława Czachórskiego, także najpopularniejszym z polskich artystów osiadłych i stale działających w Monachium. Zamieszkał tam w roku 1873, już po studiach w Warszawie i w Dreźnie. Przez rok uczył się jeszcze w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Alexandra Wagnera, a następnie przeniósł się do prywatnej pracowni Brandta. Uznanie krytyki i publiczności zdobył wcześnie; jego obrazy, odznaczane medalami na wystawach były rozchwytywane przez kolekcjonerów i niemieckich handlarzy. W roku 1890 został honorowym profesorem Akademii monachijskiej. Malował sceny rodzajowe i rodzajowo-historyczne z motywami jeźdźców, rycerzy, myśliwych, koni, wilków i śniegów. Po podróży do Afryki w roku 1903 podejmował też tematy orientalne. W polskich zbiorach muzealnych znalazło się stosunkowo niewiele prac artysty – jego obrazy sprzedawane głównie na rynku niemieckim w większej liczbie trafiały do kolekcji prywatnych, głównie w Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Obecne często pojawiają się i na polskim rynku sztuki, zawsze budząc zainteresowanie kolekcjonerów.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
19 06 201640 230 000 PLN 390 000 PLN  N/A   USD   PLN