Alfred Lenica | <i>KOMPOZYCJA, LATA 70. XX W.</i> | olej, płótno | 74 x 54 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

zdjęcie obrazu w ramie

zdjęcie obrazu w ramie

  • Tytuł:   KOMPOZYCJA, LATA 70. XX W.
  • Artysta:  Alfred Lenica
  • Wymiary :  74 x 54 cm
  • Technika:  olej, płótno
  • Wywoławcza: 19 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  

    sygn. p.d.: Lenica
     
    Pośród wielu wystaw artysty, jedną ze znaczących był pokaz obrazów, jaki miał miejsce w Galerii Krzysztofory w Krakowie wiosną 1987 roku.
     
    W katalogu wystawy, analizując twórczość Alfreda Lenicy, znany krytyk sztuki Maciej Gutowski pisał:
    Przypomina się punkt wyjścia dla jego sztuki a może więcej, dla jego surrealizmu, którego rolę w swej twórczości Alfred Lenica sam zawsze tak mocno akcentował... U Alfreda Lenicy szczególną rolę odgrywało umiłowanie sił życia... Stąd owa tkanka jego malarstwa, która zdaje się powstawać na naszych oczach, wybuchać gejzerami form, rozchodzić płatami kształtów, rozwijać ciągami splotów przenikających się wzajemnie, jakby rozrastających w górę, w dół, na boki i w głąb iluzyjnej przestrzeni. Bywa zaś, że owe formy zbliżają się na mocy przypadku do form roślinnych, zwierzęcych czy ludzkich.“
     
     
Alfred Lenica (1899 - 1977)

Alfred Lenica (Pabianice 1899 - Warszawa 1977) uczył się prywatnie rysunku i malarstwa w pracowniach Artura Hannytkiewicza i Piotra Kubowicza w Poznaniu (1925-1928). W latach 30. malował obrazy figuratywne, nawiązujące w stylistyce do kubizmu. Nieco później uległ wpływom surrealizmu, który, pomijając lata socrealizmu, stanie się dlań najpoważniejszym obszarem poszukiwań malarskich. Od połowy lat 40. utrzymywał stałe kontakty z kręgiem „Grupy Krakowskiej“, przyjaźnił się z Jerzym Kujawskim. Po przeniesieniu się do Poznania, w 1947 został współzałożycielem awangardowej grupy „4F+R“ (farba, forma, fantastyka, faktura + realizm). Jest autorem pierwszego polskiego obrazu taszystowskiego (Farby w ruchu, 1949, tempera). W okresie socrealizmu włączył się w nurt oficjalnej sztuki, pracując jednocześnie jako organizator życia artystycznego, prezes Okręgu Poznańskiego ZPAP (1948-1950) i jednocześnie kierownik Pracowni Sztuk Plastycznych tamże. W końcu lat 50. przeniósł się do War-szawy i również tu do 1969 pełnił kierownicze funkcje w ZPAP. W drugiej poł. lat 50. ponownie - po eksperymentach z lat 40. - uprawiał informel, malując chętnie techniką drippingu. Około 1958 wypracował indywidualny, charakterystyczny dlań styl wirujących, kolorowych, niekiedy kaligraficznie opracowanych form, które dynamicznie wypełniały pola obrazów. Tworzył je techniką zbliżoną do surrealistycznej dekalkomanii. Styl ten stał się znakiem rozpoznawczym artysty do końca życia. W swych obrazach nie unikał kształtów nawiązujących do form naturalnych (jego malarstwo nazywano „biologicznym“), a w latach 70. niekiedy włączał do kompozycji motywy figuralne. Wystawa retrospektywna artysty odbyła się w Galerii Zachęta w Warszawie w 1974.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
19 06 2016106 19 000 PLN 29 000 PLN  N/A   USD   PLN