Jan Berdyszak | <i>KOŁA XLII, 1962</i> | gwasz, tusz, pędzel, papier milimetrowy | 55.7 x 36.5 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

zdjęcie obrazu w ramie

zdjęcie obrazu w ramie

  • Tytuł:   KOŁA XLII, 1962
  • Artysta:  Jan Berdyszak
  • Wymiary :  55.7 x 36.5 cm
  • Technika:  gwasz, tusz, pędzel, papier milimetrowy
  • Wywoławcza: 12 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  


    wymiary w świetle passe-partout

     
    sygn. tuszem p.d.: JAN | BER | DYSZ | AK | 1962 | XLII
    sygn. na odwrocie p.g.: JAN BERDYSZAK | POZNAŃ | WYBICKIEGO 1/15 A
     
    Oferowana praca sytuuje się w ciągu studiów kompozycyjnych i kolorystycznych zgłębiających problematykę formy koła. Jest charakterystyczna dla wczesnego okresu twórczości Jana Berdyszaka (1962-1964), kiedy tworzył serie „Kół“, „Kół podwójnych“ i „Form generalnych“, również opartych na kształcie koła. Stosował różne techniki, od rysunków, akwarel i grafik, poprzez malarstwo, do obiektów w typie collage. Zainteresowanie kołem doprowadziło go do zerwania z klasycznym prostokątem obrazu na rzecz form okrągłych i owalnych, a z czasem do obiektów przestrzennych z otworami.
     

Jan Berdyszak (1934 - 2014)

Jan Berdyszak studiował rzeźbę w PWSSPh w Poznaniu w 1952-58, równolegle podejmując samodzielne próby malarskie i graficzne. Już od wczesnego okresu jego twórczość skupiała się na zagadnieniach przestrzeni. W cyklu „Koła podwójne“ (1962-64 i 1967-69) dokonał przełamania konwencji malarskiego prostokąta. Obrazy składały się z dwóch kół, zestawionych pionowo jedno nad drugim, pokrytych poruszonymi, kontrastowymi formami, które tworzyły prze-strzeń wewnętrzną w ramach kompozycji. Kolejnym etapem poszukiwań było wprowadzenie do obrazu przestrzeni rzeczywistej w postaci otworu wyciętego w płótnie. Od 1967 przestrzeń ingerująca w materię malowidła zyskała „uwolnienie“ przez fakt podziału obrazu na oddzielne części, które eksponowane były w różnych zestawieniach (symetrycznie, antytetycznie, prostopadle do siebie w narożniku sali itp.). O ile dotąd eksperymentom malarsko-przestrzennym Berdyszaka towarzyszyła grafika (gipsoryty, drzeworyty, zwłaszcza cykl „Kompozycje kół“), to w tym momencie malarstwo spotkało się z rzeźbą. Z tego samego okresu pochodzą wieloczęściowe, rozkładane, przewidziane do dowolnego zestawiania formy z barwnej, emaliowanej blachy. Od końca lat 60. powierzchnie malarskie Berdyszaka stały się płaskie, formy ostro zdefiniowane. Artysta podejmował próby transponowania na język wizualny pojęć otwartości, nieskończoności, potencjalności itp., zakorzenionych w myśli filozoficznej Wschodu. Jednocześnie w cyklu „Obszary koncentrujące“ (1973-80) proponował formy skłaniające widza do medytacji. Obiekty z szyb i pleksiglasu pn. „Przezroczyste“ (1970-78) był kontynuowany w instalacjach z lat 80. i 90. Od 1990 artysta tworzył cykl „Passe-partout“, realizowany w formie obiektów, instalacji, grafik i in. Są to obiekty powtarzające formę oprawy ryciny, lecz z pustym otworem eksponującym otoczenie. Twórczość Berdyszaka obejmuje także akcje efemeryczne, wielkie ilości szkiców rysunkowych oraz tekstów pisanych i wypowiadanych z okazji różnych spotkań, prelekcji, prezentacji itp. Od 1965 wykładał on w macierzystej uczelni (od 1996 ASP). Od początku równolegle z twórczością głównego nurtu uprawiał scenografię teatralną (współpracował m. in. z teatrem „Marcinek“ w Poznaniu). Zmarł 18 września 2014  
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
19 06 201691 12 000 PLN 12 000 PLN  N/A   USD   PLN