Stanisław Ignacy Witkiewicz | <i>PORTRET IRENY KANAFOJSKIEJ-DEMBICKIEJ,31 VIII 193</i> | pastel, karton naklejony na tekturę | 65 x 50 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

  • Tytuł:   PORTRET IRENY KANAFOJSKIEJ-DEMBICKIEJ,31 VIII 193
  • Artysta:  Stanisław Ignacy Witkiewicz
  • Wymiary :  65 x 50 cm
  • Technika:  pastel, karton naklejony na tekturę
  • Wywoławcza: 40 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  

    sygn. l.d.: Ignacy Witkiewicz | 1938 31/VIII | [P+NP1] (T. B)
     
    Proweniencja:
    Obraz ze zbiorów rodziny portretowanej; w roku 1990 odnotowany jako dawniejsza własność Janiny Kanafojskiej; następnie w zbiorach prywatnych w Warszawie.
     
    Portret Ireny Kanafojskiej-Dembickiej, powstał w ramach jednoosobowej „Firmy portretowej“, do działalności której Witkacy ograniczył swą twórczość plastyczną po roku 1924. W myśl naczelnej zasady-motta Firmy - Klient musi być zadowolony. Nieporozumienia wykluczone - oraz aby oszczędzić firmie mówienia po wiele razy tych samych rzeczy, artysta napisał „Regulamin Firmy“, w którym dokładnie określił rodzaj i specyfikę pięciu podstawowych „typów“ - A, B, C, D, E - malowanych portretów. Zastrzegał przy tym jednak możliwość różnych kombinacji i tworzenia typów pochodnych. Na portretach obok sygnatury umieszczał często informacje o zażytych narkotykach i używkach, uważając je za istotne dla swego samopoczucia, nastroju i - tym samym - procesu tworzenia obrazu.
     
    Prezentowany tu portret młodej kobiety o delikatnych rysach twarzy, artysta sklasyfikował jako typ B, co według „Regulaminu Firmy“ oznaczało rodzaj bardziej charakterystyczny od „wylizanego“ portretu typu A, jednak bez cienia karykatury. Robota bardziej kreskowa niż typu A z pewnym odcieniem cech charakterystycznych, co nie wyklucza „ładności“ w portretach kobiecych. Stosunek do modela obiektywny. Autorski dopisek - [P+NP1] - umieszczony przy sygnaturze i dacie, informuje dodatkowo, że - podczas seansu portretowego - artysta zapalił papierosa (P) po jednym dniu (lub miesiącu) niepalenia (NP1).
     
    Obraz opisany:
    - Stanisław Ignacy Witkiewicz 1885 - 1939. Katalog dzieł malarskich, [oprac. I. Jakimowicz przy współpracy A. Żakiewicz], Muzeum Narodowe, Warszawa 1990, s. 142, nr kat. I/2152 (dawnej własność Janiny Kanafojskiej).
Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885 - 1939)

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Warszawa 1885 - Jeziory na Wołyniu 1939) uczył się w domu pod kierunkiem ojca, Stanisława Witkiewicza. W 1903 zdał maturę we Lwowie. W 1904 zaczął podróżować, m.in. do Wiednia, Włoch, Monachium, Paryża, Londynu. W latach 1904-1910 odbywał studia w ASP w Krakowie u prof. Józefa Mehoffera, przerywane okresami nauki u Władysława Ślewińskiego. W 1914 wyjechał z ekspedycją Bronisława Malinowskiego do Australii, stamtąd zaś wprost do Petersburga, gdzie po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do wojska rosyjskiego. W Rosji był świadkiem rewolucji bolszewickiej.  Po powrocie do kraju w 1918 został członkiem grupy „Formiści", z którą wystawiał w latach 1918-1922. W malarstwie tego okresu był najbliższy wcielenia w życie własnej teorii Czystej Formy, sformułowanej w czasie wojny (stosowała się ona również do dramatu). Obok Leona Chwistka był głównym teoretykiem ugrupowania. Po 1924 działał jako jednoosobowa „Firma Portretowa S. I. Witkiewicz’’ wykonująca portrety na zamówienie. Jednocześnie kontynuował twórczość literacką (dramaty, powieści) i filozoficzną, przede wszystkim zaś uprawiał spajającą wszystkie formy jego aktywności, docenioną dopiero u schyłku XX wieku „sztukę życia’’. Popełnił samobójstwo na początku II wojny światowej, nazajutrz po agresji sowieckiej na Polskę.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
15 10 201767 40 000 PLN 130 000 PLN  N/A   USD   PLN