Stanisław Ignacy Witkiewicz | <i>PORTRET MARY (MARII STEFANII) ROUPPERT, VI 1936</i> | pastel, papier jasnobrązowy | 63.8 x 49.3 cm więcej zdjęć

Dodatkowe zdjęcia:

obraz w ramie

obraz w ramie

  • Tytuł:   PORTRET MARY (MARII STEFANII) ROUPPERT, VI 1936
  • Artysta:  Stanisław Ignacy Witkiewicz
  • Wymiary :  63.8 x 49.3 cm
  • Technika:  pastel, papier jasnobrązowy
  • Wywoławcza: 35 000 PLN 
  • zobacz wyniki aukcji tego obiektu
  • Informacje dodatkowe:  

    PORTRET MARY (Marii Stefanii) ROUPPERT, z domu Jędrzejowskiej, VI 1936
    wymiary w świetle oprawy
    sygn. u dołu: Ignacy Witkiewicz 1936 VI NP NTI + herb. (T. B)
     
    W ramach działalności Firmy Portretowej Witkacy najczęściej wykonywał portrety typu B, których cena z założenia miała wynosić 250 zł, co stanowiło równowartość ówczesnej przyzwoitej pensji. W praktyce jednak, zwłaszcza po 1930 r., z powodu kryzysu ekonomicznego artysta zgadzał się na niższe wynagrodzenie – najczęściej było to 50 zł i tyle właśnie kosztował portret Mary Rouppert, co wynika ze wzmianki w liście Witkacego do żony z 4 sierpnia 1936 r.
     
    Modelka (1891-1980) urodziła się w Anglii, dlatego w rodzinie była nazywaną Mary. Była córką Bolesława Antoniego Jędrzejowskiego (ps. BAJ) – jednego z założycieli PPS (wraz z J. Piłsudskim), który został później wydawcą. Rodzina mieszkała w Krakowie, gdzie Mary poznała swojego przyszłego męża.
     
    Stanisław Rouppert (1887-1945), doktor medycyny, późniejszy generał brygady Wojska Polskiego ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1912 r. Od sierpnia 1914 do lipca 1917 był naczelnym lekarzem I Brygady Legionów Polskich, a od listopada 1918 pełnił różne funkcje w służbie zdrowia Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie z bolszewikami w 1920 r. Od października 1931 do września 1939 był szefem Służby Zdrowia Ministerstwa Spraw Wojskowych oraz członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. W 1939 wraz z żoną wyjechał do Francji, a stamtąd do Wielkiej Brytanii. Zmarł w Edynburgu. Po śmierci męża Mary wróciła do Polski i zamieszkała w Warszawie.
     

    WIĘCEJ INFORMACJI


    Portret Mary... Witkacy wykonał z niezwykłą starannością. Modelka przedstawiona jest realistycznie, z wielką dbałością o detale – oprawę wielkich oczu, regularny zarys brwi oraz ułożone w fale, upięte z tyłu włosy, a także lekkie rumieńce i małe usta o wydatnej górnej wardze. Miękko układająca się granatowa suknia o niewielkim dekolcie i jasnym kwiatowym wzorze potraktowana została bardziej szkicowo, lecz w połączeniu z zielonkawym tłem sugerującym umownie ujęty pejzaż stanowi znakomitą oprawę dla subtelnej urody modelki.
     
    Portret sygnowany jest drugim imieniem i nazwiskiem artysty, a dodatkowa adnotacja informuje, że wizerunek należy do typu B, który według Regulaminu Firmy Portretowej zakładał rodzaj „charakterystyczny, jednak bez cienia karykatury [...], z pewnym podcięciem cech charakterystycznych, co nie wyklucza ‘ładności’ w portretach kobiecych. Stosunek do modela obiektywny’. Portret Mary Rouppert doskonale spełnia te założenia.
    Symbole „NP“ i „NTI“ oznaczają, ze artysta w czasie wykonywania portretu nie palił papierosów i nie pił alkoholu, a skrót „herb.“ informuje o wypiciu herbaty, którą Witkacy bardzo lubił i słusznie uważał za środek wzmacniający koncentrację przy pracy. Oznaczenia te sugerują także ciekawą obserwację natury obyczajowej – w towarzystwie damy z wyższych sfer, a taką była niewątpliwie żona doktora i zarazem generała Roupperta, nie wypadało palić ani spożywać napojów wyskokowych, natomiast do dobrego tonu należało wypić filiżankę herbaty...
    Portret Mary Rouppert jest więc nie tyko pięknym wizerunkiem subtelnej kobiety, ale i interesującym dokumentem epoki, która skończyła się wraz z wybuchem II wojny światowej we wrześniu 1939 r.
    Portret nie był dotąd publikowany ani wystawiany, choć w latach 2004-2017 znajdował się w depozycie w Muzeum Narodowym w Warszawie (nr inw. Dep. 3945).
     
    dr Anna Żakiewicz, historyk sztuki, witkacolog
     
     

Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885 - 1939)

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Warszawa 1885 - Jeziory na Wołyniu 1939) uczył się w domu pod kierunkiem ojca, Stanisława Witkiewicza. W 1903 zdał maturę we Lwowie. W 1904 zaczął podróżować, m.in. do Wiednia, Włoch, Monachium, Paryża, Londynu. W latach 1904-1910 odbywał studia w ASP w Krakowie u prof. Józefa Mehoffera, przerywane okresami nauki u Władysława Ślewińskiego. W 1914 wyjechał z ekspedycją Bronisława Malinowskiego do Australii, stamtąd zaś wprost do Petersburga, gdzie po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do wojska rosyjskiego. W Rosji był świadkiem rewolucji bolszewickiej.  Po powrocie do kraju w 1918 został członkiem grupy „Formiści", z którą wystawiał w latach 1918-1922. W malarstwie tego okresu był najbliższy wcielenia w życie własnej teorii Czystej Formy, sformułowanej w czasie wojny (stosowała się ona również do dramatu). Obok Leona Chwistka był głównym teoretykiem ugrupowania. Po 1924 działał jako jednoosobowa „Firma Portretowa S. I. Witkiewicz’’ wykonująca portrety na zamówienie. Jednocześnie kontynuował twórczość literacką (dramaty, powieści) i filozoficzną, przede wszystkim zaś uprawiał spajającą wszystkie formy jego aktywności, docenioną dopiero u schyłku XX wieku „sztukę życia’’. Popełnił samobójstwo na początku II wojny światowej, nazajutrz po agresji sowieckiej na Polskę.
NOTOWANIA AUKCYJNE
Data aukcjiNr kat WywoławczaUzyskanazmień:
10 12 201753 35 000 PLN 85 000 PLN  N/A   USD   PLN