ten obiekt nr: był wystawiony na aukcji w dniu 21 03 2010 | ||||||
| Tytuł: | ZAUROCZENIE. AUTOPORTRET Z MARIĄ BALOWĄ, 1906 | ![]() | Udostępnij | |||
Artysta: | Jacek Malczewski | |||||
| Wymiary : | 73.5 x 101 cm | |||||
| Technika: | olej, tektura, drewno | |||||
| Wywoławcza: | 450 000 PLN | |||||
| Estymacja: | 600 000 - 700 000 PLN | |||||
| Informacje dodatkowe: | sygnowany i datowany p.g.: 1906 | JMalczewski
Ten zachwycający obraz przez lata pozostawał w zbiorach prywatnych, ciesząc oczy właścicieli.
Obraz, który umownie określiliśmy tytułem Zauroczenie, można odczytać podwójnie.
* Maria Kinga (właściwie Jadwiga Maria) z Brunickich Balowa (1879-1955)
Obraz wystawiany i reprodukowany w:
- Moje życie. Dzieła Jacka Malczewskiego ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, MNW Warszawa grudzień 2009 - luty 2010, przygotowanie wystawy i katalogu (w druku) E. Charazińska.
| |||||
| Informacje o twórcy: | Jacek Malczewski, wybitny przedstawiciel malarstwa polskiego modernizmu, studia artystyczne rozpoczął w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie w latach 1872-1875 uczył się pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego, Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki, do którego pracowni uczęszczał ponownie w latach 1877-1879. Następnie kształcił się w Paryskiej École des Beaux Arts u E. Lehmanna (1876-1877). W 1880 podróżował do Włoch. W 1884-1885 wziął udział – jako rysownik – w naukowej ekspedycji Karola Lanckorońskiego do Pamfilii i Pizydii w Małej Azji. Wówczas był także w Grecji i we Włoszech. W latach 1885-1886 przebywał przez kilka miesięcy w Monachium. Po powrocie zamieszkał na stałe w Krakowie, skąd wyjeżdżał jeszcze do Monachium i do Włoch. W 1896-1900 uczył w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, w 1911-1922 był profesorem tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych, okresowo pełniąc funkcję rektora (1912-1914). Lata 1914-1915 spędził w Wiedniu, w 1916 wrócił do Krakowa. W ostatnich latach życia przebywał głównie w Lusławicach i Charzewicach k. Zakliczyna. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (1897) oraz członkiem grupy „Zero” (1908). We wczesnym okresie twórczości malował portrety, sceny rodzajowe i – przede wszystkim – obrazy o tematach związanych z martyrologią Polaków po powstaniu styczniowym (Śmierć Ellenai, Niedziela w kopalni, Na etapie, Wigilia na Syberii). Później, od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku tworzył obrazy o treściach symbolicznych z przenikającymi się wątkami patriotycznymi, biblijnymi, baśniowymi, literackimi i alegoryczno-fantastycznymi. | |||||